Sorry Angel – sorry AIDS (ocena 3/10)


Typowe kino LGTB. Refleksyjne, pretensjonalne, nudne.

Paryż. Przełom lat 80-tych i 90-tych. Życie osób o skłonnościach homoseksualnych zdominowała obawa przed nową, śmiertelną chorobą. 40-letni pisarz poznaje w kinie młodego studenta. Ich związek rozwija się powoli, bo obaj mają zobowiązania. Pisarz ma umierającego byłego kochanka oraz kilkuletniego syna na wychowaniu. Student ma dziewczynę.

Scenariusz jest nużący, męczący, przesiąknięty długimi dialogami - niewiele wnoszącymi, a nade wszystko niejasny. Liczne retrospekcje, nielinearna narracja, mało wyraziste postacie. Trudno się zaangażować w historię bohaterów, trudno ich polubić. To często spotykana cecha filmów o homoseksualistach, ale tutaj jest wyjątkowo nużąco. Nie przekonują ani dialogi, ani aktorzy, nie ma praktycznie jednego ciekawszego momentu. Wszystko toczy się powoli, bez przełomów. Może to odzwierciedla psychikę homoseksualistów, szczególnie w okresie gdy obawa przed zarażeniem zdominowała ich życie.


Zawiedzeni będą również zwolennicy Francji. Paryża prawie nie ma, równie dobrze akcja mogłaby się toczyć w dowolnym kraju. Poszczególne sceny rozgrywają się głównie w pomieszczeniach, nastrój jest wręcz klaustrofobiczny. Zdjęcia są mało wyszukane, kamera statycznie obserwuje nudne rozmowy.


Źle również, podobnie jak w wielu innych tego typu filmach, wypadają sceny erotyczne. Może dla widzów homoseksualnej orientacji są one romantyczne, ale dla każdego innego wręcz obrzydzające. To jeszcze bardziej zniechęca do kina LGTB, a nawet dla postrzegania ludzi o skłonnościach homoseksualnych.


Film pojawił się w bardzo ograniczonej dystrybucji, w Warszawie w Kinotece na jednym sensie, na szczęście wieczorową porą, przez dwa tygodnie. Co raz gorzej jest z zainteresowaniem kinem LGTB, chyba wystarczyłaby obecność na specjalistycznych festiwalach. Inna sprawa, że ta produkcja jest wyjątkowo niestrawna. I jeszcze zbyt długa.


Plusy:

  • ukazanie czasów obaw przed AIDS

  • ograniczona dystrybucja


Minusy:

  • scenariusz

  • reżyseria

  • dialogi

  • aktorstwo

  • sceny homoseksualne

  • czas trwania

Zwiastun:

Tytuł oryginalny: Plaire, aimer et courir vite

Produkcja: Francja

Rok: 2018

Data polskiej premiery: 23 listopada 2018

Dystrybucja Tongariro

Gatunek: dramat

  • reżyseria i scenariusz: Christophe Honoré

  • zdjęcia: Rémy Chevrin

  • montaż: Chantal Hymans

  • obsada: Vincent Lacoste, Pierre Deladonchamps, Denis Podalydès, Adèle Wismes, Thomas Gonzale

Ostatnie posty
Search By Tags
Nie ma jeszcze tagów.
Follow Us
  • Twitter Social Icon