Nie dajcie się zwieść zachwytom: ten dokument to ściema równie perfidna jak oszustwo jego bohaterki.

Tak rodziło się dziennikarstwo tabloidowe. Dynamiczny montaż, dopracowana scenografia, intensywna ścieżka dźwiękowa.

solidny dramat o nadużyciach technologicznego giganta, poruszający ważny społecznie temat w sposób nazbyt jednoznaczny

przybliża postać telewizyjnego uzdrowiciela, lecz zbyt pobieżnie analizuje jego oryginalną działalność

odtwarza legendę z dużą starannością, pozbawiając ją buntowniczej energii, która uczyniła „Do utraty tchu” przełomem

obraz duchownego, którego wiara przekłada się na służbę innym

Konwencjonalne kino religijne, ale ma atuty w postaci sprawnej narracji. Dla odbiorcy docelowego najważniejszy jest duchowy przekaz.

odsłania mało znany aspekt II wojny światowej i pokazuje znaczenie profesjonalizmu jednostki

nieoczekiwana biografia, ahagiograficzna, ale dzięki temu bliska codzienności większości widowni

zamienia intrygującą tajemnicę w mało angażujące rodzinne śledztwo, pasja syna napędza poszukiwania, lecz rzadko przekłada się na emocje widza