„Michael”: apodyktyczny ojciec (ocena: 7/10 za legendę)

4 dni temu
3 minut(y) czytania

https://www.youtube.com/watch?v=XKcKFWDhvlM

Biografia legendy.

Mały Michael, obdarzony wyjątkowym talentem muzycznym i tanecznym, wraz z braćmi tworzy zespół Jackson 5 pod okiem apodyktycznego ojca.

Michael Jackson był artystą genialnym, ale także kontrowersyjnym. Z tego powodu film biograficzny od początku budzi ogromne oczekiwania i silne emocje. Amerykański reżyser Antoine Fuqua poprowadził historię w niestandardowy sposób. Skupia uwagę na wydarzeniach, które ukształtowały muzyka, a jednocześnie stały się dla niego ciężarem na całe życie. Kładzie nacisk na młodość, pierwsze kroki na scenie muzycznej oraz apodyktyczną rolę ojca. Relacje z nim przewijają się przez cały film. W ramach samodzielnej kariery uwypuklono wypadek podczas pracy nad reklamą, który dla szerszej widowni może być mniej znany, ale miał istotny wpływ na karierę.

Dla wielu widzów największym rozczarowaniem okaże się to, że biografia kończy się w najbezpieczniejszym możliwym momencie. Opowieść urywa się tam, gdzie wizerunek bohatera można jeszcze budować głównie na talencie, sukcesie i scenicznym magnetyzmie. Poza kadrem zostaje najbardziej kontrowersyjny epizod jego życia, czyli właśnie ten fragment biografii, który najmocniej domagał się odwagi, precyzji i uczciwości. Taki wybór wyraźnie osłabia cały film, bo odbiera mu ciężar i prawdziwe dramatyczne napięcie. W efekcie powstaje portret wygładzony, jednostronny i wyraźnie nastawiony na ochronę legendy. Przez to całość coraz bardziej przypomina hagiografię niż pełnowymiarową biografię artysty złożonego, błyskotliwego i budzącego skrajne emocje.

W filmie jest dużo muzyki i wiele fragmentów występów. Sceny sceniczne mają energię, rytm i widowiskowy rozmach, dzięki czemu ogląda się je z prawdziwą przyjemnością, nawet nie będąc fanem artysty. To bezsprzecznie największy atut tej produkcji i właśnie w tych momentach biografia nabiera prawdziwej siły.

Na uznanie zasługuje także wiarygodne aktorstwo. Juliano Krue Valdi, który gra małego Michaela Jacksona, przekonuje naturalnością, sceniczną swobodą i dobrze oddaje dziecięcą wrażliwość bohatera. Z kolei Jaafar Jackson w dorosłej odsłonie wnosi charyzmę, ruch, gest i ekranową obecność, dzięki czemu postać zyskuje autentyczność. Obie kreacje dobrze się uzupełniają i budują spójny obraz artysty na różnych etapach życia.

„Michael” oczarowuje fanów legendarnego wykonawcy. Rozczaruje widzów oczekujących obiektywnej biografii. Atutami są koncerty, muzyka i aktorstwo. Słabszą stroną okazuje się zachowawcza konstrukcja biografii. To propozycja dla fanów artysty oraz widzów nastawionych bardziej na widowisko niż rozliczenie z legendą.

Atuty:

dużo muzyki
energiczne sceny koncertowe
wiarygodne aktorstwo
Juliano Krue Valdi daje naturalność i dziecięcą wrażliwość
Jaafar Jackson wnosi charyzmę, ruch i sceniczną siłę
ukazana presja ojca
sprawnie poprowadzony wątek młodości oraz narodzin kariery
motyw wypadku
dopracowany scenograficznie i kostiumowo

Mankamenty:

pominięty kontrowersyjny etap życia artysty
wygładzony portret
wrażenie hagiografii
jednostronna perspektywa
pominięcie wielu postaci z kariery protagonisty

Polecane dla:

fanów Michaela Jacksona
lubiących biografie muzycznych gwiazd
ceniących koncertowe sekwencje i sceniczny rozmach
szukających sprawnie podanej historii o drodze do sławy
amatorów przekonującego aktorstwa
zainteresowanych kulisami dzieciństwa i rodzinnej presji
nastawionych na emocje, muzykę i legendę popkultury

Twórcy:

reżyseria: Antoine Fuqua
scenariusz: John Logan
zdjęcia: Dion Beebe
montaż: Conrad Buff IV, Tom Cross, John Ottman, Harry Yoon
scenografia: Barbara Ling
dekoracja wnętrz: Amy Wells
kostiumy: Marci Rodgers
muzyka: Lior Rosner
dźwięk: Paul Massey, Ed Novick, John Warhurst, Johnny Morgan
obsada: Jaafar Jackson, Juliano Krue Valdi, Colman Domingo, Nia Long, Miles Teller, Laura Harrier, Larenz Tate, Jessica Sula