Urok głównego duetu przetrwał próbę czasu lepiej niż fabuła. Czerpie siłę z obsady i nastroju, lecz scenariusz nie upaja.

szkodliwa familijna farsa, która pod superbohaterską parodią serwuje prymitywny humor bez wyczucia

Netflixa daje postaciom Prusa nowe życie, a otwartemu na to widzowi dostarcza autentycznych emocji

ciągnie się za długo, ale Kidman i Bullock wyglądają niemal jak 28 lat temu – jakieś czary jednak zadziałały

zostawia po seansie sporo ciepła, choć gwałtowne zmiany nastroju odbierają mu część uroku

zamienia motywy zarazy i zombiaków w szaloną komedię grozy, nie odstępując kuriera na krok

próbuje uzasadnić swoje powstanie nowymi rozwiązaniami, lecz chaotyczna fabuła szybko zamienia te ambicje w męczący seans, któremu dodatkowo szkodzi amatorska gra młodej obsady

Konwencjonalne kino religijne, ale ma atuty w postaci sprawnej narracji. Dla odbiorcy docelowego najważniejszy jest duchowy przekaz.

rodzinny mikrokosmos przegrywa przez przeładowanie materiału i płytkie ujęcie traumy

szczery dramat o muzułmańskiej piłkarce-lesbijce, który przyciąga wyrazistą rolą główną