„Delfinek i ja”: problem z oddychaniem (ocena: 5/10 za Iran)

1 dzień temu
2 minut(y) czytania

https://www.youtube.com/watch?v=g-0Srk5oQPg

Jak człowiek może żyć z rybami i nie potrzebować tlenu?

Chłopiec wychowany przez delfina w oceanie odkrywa tajemnicę swojego pochodzenia i rusza w podróż pełną niebezpieczeństw.

Konstrukcja historii wykorzystuje dobrze znane motywy kina familijnego, przez co kolejne wydarzenia łatwo przewidzieć już na wczesnym etapie. Największym problemem filmu pozostaje scenariusz. Opowieść rozwija się według schematów znanych z wielu wcześniejszych animacji. Bohaterowie rzadko wychodzą poza przypisane role, a ich decyzje służą głównie przesuwaniu akcji do kolejnych punktów. Emocjonalne momenty pojawiają się regularnie, lecz brakuje im odpowiedniej siły, ponieważ relacje między postaciami rozwinięto powierzchownie.

Fabuła ma problem z zachowaniem wewnętrznej logiki świata przedstawionego. Chłopiec przez lata żyje pod wodą wśród delfinów, jednak film nie wyjaśnia w przekonujący sposób, jak oddycha ani według jakich zasad funkcjonuje w morskim środowisku. Twórcy całkowicie pomijają tę kwestię, oczekując od widza bezwarunkowej akceptacji fabularnego skrótu. W baśniowej konwencji można wiele wybaczyć, lecz tutaj brak choćby prostego wyjaśnienia wybija z rytmu i utrudnia zawieszenie niewiary.

Warstwa wizualna prezentuje nierówny poziom. Kolorowe podwodne krajobrazy potrafią przyciągnąć uwagę, jednak jakość animacji często zdradza ograniczony budżet. Ruch postaci bywa sztywny, detale otoczenia ustępują konkurencyjnym produkcjom, a część projektów wygląda jak wyjęta z telewizyjnych animacji sprzed kilku lat.

Tempo również sprawia problemy. Niektóre fragmenty ciągną się zbyt długo, podczas gdy ważniejsze wątki otrzymują zaskakująco mało miejsca. Antagoniści pozostają jednowymiarowi, a napięcie szybko słabnie. Twórcy próbują poruszać temat rodziny, akceptacji oraz odpowiedzialności, lecz przekaz podawany jest bardzo dosłownie.

Film spełnia podstawowe zadanie jako rozrywka dla najmłodszych. Starsi widzowie dostaną jednak historię pozbawioną większych niespodzianek, wyrazistych bohaterów oraz pamiętnych scen. Irański rodowód pozostaje jedynie ciekawostką.

„***Delfinek i ja*” oferuje kilka sympatycznych momentów, lecz tonie w przewidywalności. Ogląda się bez większego zaangażowania, a szybko po seansie ulatują z pamięci.**

Twórcy:

reżyseria: Mohammad Kheirandish
scenariusz: Mohammad Kheirandish, Mohammed Hamedani
muzyka: Behzad Abdi
polski dubbing: Dominika Kluźniak, Jakub Szyperski, Bartosz Opania, Katarzyna Łaska, Przemysław Glapiński, Cezary Morawski, Jolanta Wołłejko, Andrzej Arciszewski, Wojciech Żołądkowicz