rodzinny mikrokosmos przegrywa przez przeładowanie materiału i płytkie ujęcie traumy

szczery dramat o muzułmańskiej piłkarce-lesbijce, który przyciąga wyrazistą rolą główną

potyka się o własny scenariusz, ale Ramiona Diabła wystarczają, by survival dostarczył solidnej dawki adrenaliny

opowieść o dorastaniu, którą wyróżnia świetna muzyka, lecz osłabiają banalny humor, schematyczność oraz nierówny ton

pozostaje sugestywnym dramatem o trudnej więzi, którego górskie zdjęcia rekompensują problemy z rytmem

rozczarowuje, bo ciekawy materiał źródłowy gubi w chaosie narracji i nierównym tempie

błyskotliwa satyra, która pod komediową powierzchnią odsłania moralne pęknięcia codzienności

łączy rodzinną tragikomedię z kinem katastroficznym, opierając całość na wyrazistej zmianie konwencji

lekka i zabawna komedia, która udanie rozwija często wykorzystywany motyw zamiany ciał

ma oryginalnych bohaterów, lecz gubi ich w chaotycznej formie podporządkowanej ideowemu przekazowi