„Greenland 2”: Ucieczka z Grenlandii (ocena: 5/10 za Butlera)

Andrzej
5 godzin temu
2 minut(y) czytania

Koniec świata można przeżyć tylko raz.

Pięć lat po zniszczeniu Ziemi przez asteroidę schron na Grenlandii przestaje być bezpieczny. Trzyosobowa rodzina musi szukać nowego schronienia na wciąż wyniszczonej planecie.

Filmów o potencjalnej zagładzie planety Ziemi było wiele. Jednak zrealizowany w trudnym okresie pandemicznym „Greenland” miał swoje zalety: emocjonującą fabułę i silny wątek rodzinny. Decyzja o kontynuacji — mimo braku mocnego uzasadnienia fabularnego — jest poniekąd zrozumiała. Niestety pod wieloma względami okazuje się porażką.

Nie udało się przede wszystkim uzasadnić sensu wędrówki bohaterów. Jest niebezpieczna i tylko momentami przekonująca. Trudno kibicować bohaterom, gdy ich decyzje wydają się nazbyt ryzykowne — podążają ku mało zrozumiałemu celowi. Bardziej uważni widzowie pamiętają, że to w Europę Zachodnią uderzył największy odłamek, więc wybór Francji jako kierunku „ratunku” brzmi co najmniej wątpliwie: krater powinien być jednym z najmniej bezpiecznych miejsc. Nawet jeśli docierają jakieś wieści z kontynentu (jakby ktoś mógł swobodnie się komunikować), ryzyko podróży wydaje się nieproporcjonalnie wysokie. Z drugiej strony sama wyprawa daje jeden naprawdę pomysłowy obraz: wizję wyschniętego Kanału La Manche.

Zaniechano natomiast w drugiej części akcentów rodzinnych – w odróżnieniu od pierwowzoru interakcje między małżonkami są stereotypowe i nieciekawe. A to właśnie ta paralela z ratowaniem więzi rodzinnych w czasach apokalipsy stanowiła element sukcesu „jedynki”. Zamiast konfliktu małżeńskiego dostajemy wizję powolnego umierania — znacznie mniej nośną emocjonalnie.

Gdy scenariusz kuleje, na pierwszy plan wysuwają się aspekty techniczne, które już w oryginale nie były zbyt atrakcyjne. Film dodatkowo dystrybuowany jest w ten sam weekend, w którym do kin wchodzi „28 lat później…” - perfekcyjnie oddający klimat dystopijnej przyszłości. „Greenland 2” stawia natomiast na jedną emocjonującą scenę przejścia nad przepaścią – a do kreacji świata jakby zabrakło budżetu.

Co prawda aktorsko wypada poprawnie, jednak ograny w tego typu filmach Gerard Butler i już jakby mniej atrakcyjna Morena Baccarin nie mogą uratować porażki pomysłu tej kontynuacji.

„Greenland 2” to jedna z bardziej niepotrzebnych filmowych kontynuacji w historii ludzkości, która współcześnie również ma Grenlandię w centrum zainteresowania.

Atuty:

„popularność” tematu Grenlandii
wizja zniszczonej planety
emocjonująca scena przejścia nad przepaścią
poprawne aktorsko

Mankamenty:

mało odkrywczy scenariusz
nieangażujące role bohaterów
wątpliwe motywacje
powielanie wizji zagłady
marna kreacja dystopijnego świata
niskobudżetowe efekty specjalne
minimalizowanie wątku rodzinnego

Polecane dla:

amatorów kina katastroficznego
fanów dystopijnej wizji przyszłości
doceniających kino drogi
linoskoczków
ceniących aktorską charyzmę Butlera
Donalda Trumpa i jego zakusów na Grenlandię
oczekujących unicestwienia Europy

Twórcy:

reżyseria: Ric Roman Waugh
scenariusz: Chris Sparling
zdjęcia: Martin Ahlgren
montaż: Colby Parker Jr.
muzyka: David Buckley
obsada: Gerard Butler, Morena Baccarin, Roman Griffin Davis, Tommie Earl Jenkins, Amber Rose Revah, Peter Polycarpou, Sidsel Siem Koch, Nathan Wiley, Gordon Alexander