„Drugie życie”: futbol kontra dom opieki (ocena: 8/10 za Tanger)

1 godzinę temu
2 minut(y) czytania

https://www.youtube.com/watch?v=VCx2NCBexzE

Życie zaczyna się po siedemdziesiątce.

María Ángeles od dekad mieszka w Tangerze. Jej uporządkowaną codzienność burzy przyjazd córki, która chce zdecydować o jej przyszłości.

Dla seniorki stawką staje się coś więcej niż sprawy materialne. Walczy o własne miejsce, niezależność oraz prawo do decydowania o sobie. W tle rozgrywa się historia o relacjach rodzinnych, samotności, potrzebie bliskości, poszukiwaniu radości mimo upływu lat.

Największą siłą filmu pozostaje Carmen Maura. Tworzy bohaterkę pełną energii, przekory i naturalnego uroku. Kamera śledzi ją z uwagą, wydobywając emocje ukryte w spojrzeniach, gestach, codziennych rytuałach. Dzięki temu historia zachowuje autentyczność nawet wtedy, gdy scenariusz wybiera bardziej pogodny ton.

Reżyserka Maryam Touzani opowiada o starości z czułością. Bohaterka pozostaje osobą aktywną, pełną pragnień, marzeń i własnych planów. Film przekonująco pokazuje konflikt między troską bliskich a prawem do samostanowienia. Szczególnie dobrze wypadają sceny dotyczące domu jako przestrzeni pamięci, tożsamości, życiowego dorobku.

Tempo narracji jest spokojne, chwilami wręcz kontemplacyjne. Niektórym widzom może zabraknąć mocniejszych zwrotów akcji, ponieważ twórczyni stawia przede wszystkim na obserwację bohaterów. W kilku momentach pojawia się także nadmierna idealizacja wydarzeń, która osłabia dramatyczny ciężar opowieści.

To kino empatyczne. Zamiast wzniosłych deklaracji proponuje prostą historię, podszytą humorem, o godności, potrzebie bliskości i prawie do własnych wyborów.

„***Drugie życie*” to skromny dramat obyczajowy z wybitną rolą Carmen Maury. Zostawia widza z refleksją, że na nowe początki zawsze sięj est w odpowiednim wieku.**

Atuty:

główna rola
dojrzałe spojrzenie na starość
wiarygodne emocje
zdjęcia Tangeru
kameralna atmosfera
połączenie dramatu z humorem
ciepły ton
interesujący konflikt rodzinny
wyrazista bohaterka
dialogi

Mankamenty:

spokojne tempo
ograniczona liczba fabularnych niespodzianek
zbyt wygodne rozwiązania scenariuszowe
miejscami sentymentalny charakter
część wątków pobocznych mogłaby wybrzmieć mocniej

Polecane dla:

miłośników kina obyczajowego
szukających historii o relacjach
fanów europejskiego kina autorskiego
ceniących silne role kobiece
lubiących spokojną narrację
zainteresowanych tematyką starzenia
sympatyków kina humanistycznego
amatorów kameralnych dramatów

Twórcy:

reżyseria: Maryam Touzani
scenariusz: Maryam Touzani, Nabil Ayouch
zdjęcia: Virginie Surdej
montaż: Teresa Font
scenografia: Eve Martin
muzyka: Freya Arde
dźwięk: Gabriel Gutiérrez
obsada: Carmen Maura, Marta Etura, Ahmed Boulane, María Alfonsa Rosso, Sanae Regragui, Miguel Garcés