szkodliwa familijna farsa, która pod superbohaterską parodią serwuje prymitywny humor bez wyczucia

ciągnie się za długo, ale Kidman i Bullock wyglądają niemal jak 28 lat temu – jakieś czary jednak zadziałały

wykorzystuje formułę kina drogi w rodzinnym dramacie, którego sens pogłębia cierpliwie prowadzony suspens

Powinien stać się pozycją obowiązkową dla każdego, kto zabiera głos w sprawie migracji bez znajomości perspektywy uchodźców.

rodzinny mikrokosmos przegrywa przez przeładowanie materiału i płytkie ujęcie traumy

horror do zapamiętania z powodu makabrycznej sekwencji u dentysty, chyba że ktoś boi się fatalnych scenariuszy

porusza trudną, aktualną tematykę, a jego osadzenie na warszawskim Powiślu wzmacnia efekt

łączy rodzinną tragikomedię z kinem katastroficznym, opierając całość na wyrazistej zmianie konwencji

lekka i zabawna komedia, która udanie rozwija często wykorzystywany motyw zamiany ciał

Pięknie sfotografowana opowieść o pamięci i przezwyciężaniu przeciwności losu. Wymaga uwagi, a najlepiej znajomości książki.