top of page

„Victorian Psycho”: kreacja Maiki Monroe (ocena 5/10 za guwernantkę)

13min
3 minut(y) czytania
Wiktoriańska etykieta potrafi być zabójcza.
Wiktoriańska etykieta potrafi być zabójcza.
Młoda wychowawczyni przybywa do odciętej od świata rezydencji pośród wrzosowisk Yorkshire, aby zająć się dziećmi zamożnej rodziny. W ponurych wnętrzach panuje atmosfera narastającego niepokoju, a za fasadą nienagannych manier czai się coś złowrogiego.

Film powstał na podstawie powieści Virginii Feito. Pisarka sama opracowała scenariusz. Reżyser Zachary Wigon nadaje tej koncepcji formę kostiumowego thrillera z dawką czarnego humoru. Przemoc staje się narzędziem groteskowego komentarza na temat klasowych podziałów i sytuacji ówczesnych kobiet. Sam punkt wyjścia obiecuje bezczelną satyrę. Z czasem opowieść traci część swojej zadziorności.

 

Scenariusz ukazuje wydarzenia z perspektywy psychopatycznej wychowawczyni. Bohaterka wielokrotnie spogląda prosto w kamerę, jakby zapraszała publiczność do udziału w swoich poczynaniach. Jej komentarze nadają nawet pozornie zwyczajnym sytuacjom dwuznaczny charakter. Granica pomiędzy fantazją a rzeczywistością pozostaje chwiejna, co początkowo buduje atrakcyjną niepewność. Dowcip rodzi się ze zderzenia wyszukanej grzeczności z brutalnością myśli. Satyra coraz częściej wraca do tych samych obserwacji. Narracja chwilami sprawia wrażenie serii makabrycznych pomysłów połączonych dość prostą intrygą.

 

Całość podtrzymuje bezkompromisowa kreacja Maiki Monroe. Aktorka buduje postać przy pomocy nerwowej mimiki, nagłych zmian nastroju i prowokacyjnego spojrzenia. Jest w tej interpretacji coś komicznego, a zarazem autentycznie niepokojącego. Monroe potrafi nadać nawet drobnym reakcjom charakter zapowiedzi nieszczęścia. Wykorzystuje również fizyczność swojej bohaterki, podkreślając ekscentryczność przesadnymi gestami. Na jej tle Jason Isaacs i Ruth Wilson tworzą przekonujący obraz uprzywilejowanego małżeństwa skupionego na własnej pozycji.

 

Warstwa plastyczna zasługuje na osobne uznanie. Znaczną część zdjęć nakręcono w zabytkowych wnętrzach Irlandii, które przekonująco odtwarzają angielską posiadłość. Starannie skomponowane kadry wydobywają przepych rezydencji. Kostiumy oddają rygor epoki, podkreślając osobowość bohaterów. Umiejętne operowanie światłem wzmacnia gotycką atmosferę, nadając przestrzeniom posępny wygląd. Wysmakowana kolorystyka skutecznie kontrastuje z dosadną brutalnością przedstawianych wydarzeń. Ta staranność sprawia przyjemność nawet wtedy, gdy historia zaczyna się dłużyć.

 

Najwięcej problemów przynosi balansowanie pomiędzy horrorem a czarną komedią. Makabryczne pomysły często mają charakter ostrego dowcipu, co osłabia ich zdolność do wzbudzania strachu. Gdy opowieść próbuje zmienić ton na bardziej ponury, wcześniejsza groteska odbiera scenom odpowiedni ciężar. Krwawa dosłowność stopniowo staje się przewidywalnym elementem widowiska. Do tego dochodzi nierówne tempo, ponieważ energiczne fragmenty sąsiadują z momentami wyczuwalnego znużenia. Brakuje konsekwencji w rozwijaniu napięcia, a psychologiczna warstwa historii okazuje się mniej interesująca od jej efektownej powierzchni.

 

Światowa premiera odbyła się na festiwalu w Cannes w sekcji Un Certain Regard. Polska publiczność mogła poznać ten obraz podczas Nowych Horyzontów w ramach Nocnego Szaleństwa. Trafił również do programu Splat!FilmFest 2026. W regularnej dystrybucji jest raczej pozycją niszową.

 

 

„Victorian Psycho” kostiumowa makabreska, której główna bohaterka zasługuje na ciekawszą historię.

 

 

Atuty:
  • przewrotny pomysł fabularny
  • czarny humor

  • satyra klasowa

  • bogata scenografia

  • wysmakowana kolorystyka

  • starannie skomponowane kadry

  • nastrojowe operowanie światłem

  • dopracowane kostiumy

  • wyrazista obsada

 

Mankamenty:
  • schematyczna intryga

  • przewidywalne prowokacje

  • powtarzalność obserwacji

  • nierówne tempo

  • słabnąca dramaturgia

  • zachwiana równowaga gatunkowa

  • niedostatek autentycznej grozy

  • powierzchowna psychologia postaci

  • oczywistość części żartów

  • malejąca siła makabry

 

Polecane dla:
  • miłośników gotyckiej estetyki

  • wielbicieli groteskowych horrorów

  • fanów Maiki Monroe

  • entuzjastów kina kostiumowego

  • odbiorców przewrotnych komedii

  • ceniących wizualny przepych

  • zainteresowanych społeczną krytyką

  • sympatyków ekscentrycznych bohaterek

 

Zwiastun:
  • reżyseria: Zachary Wigon

  • scenariusz: Virginia Feito

  • zdjęcia: Nico Aguilar

  • montaż: Dustin Chow, Lance Edmands

  • scenografia: Jeremy Reed

  • dekoracja wnętrz: John Neligan

  • kostiumy: Allison Byrne

  • muzyka: Ariel Marx

  • dźwięk: Dan Kenyon

  • obsada: Maika Monroe, Thomasin McKenzie, Jason Isaacs, Ruth Wilson, Jacobi Jupe, Evie Templeton, Amy De Bhrún, Paul Reid, Katherine Moran, Dagmar Döring, Kate Brady

 


produkcja: Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Irlandia

gatunek: horror gotycko-społeczny

rok: 2026

data polskiej premiery: 11 listopada 2026

dystrybucja: Kino Świat

festiwale: Cannes, Nowe Horyzonty, 12. Splat!FilmFest

 

 

Obejrzany w kinie Cinema City Białołęka, wtorek 17 listopada o godzinie 22:00


Komentarze


Ostatnie posty
Search By Tags
Follow Us
  • Twitter Social Icon
bottom of page