top of page

„Lachtara. Tęsknota”: makler giełdowy (oceny: Woda 2/10, Ogień 7/10 za Grecję)

4 dni temu
3 minut(y) czytania
Kobiety się zakochują, mężczyźni kochają.
Kobiety się zakochują, mężczyźni kochają.
Polski makler giełdowy od lat nie widział swojego ojca. Mężczyzn dzielą dawne pretensje i odległość między Polską a Grecją.

Rodzinne korzenie Sebastiana Chondrokostasa sięgają Grecji. Reżyser wykorzystał własne doświadczenia podczas pracy nad filmem. Pisanie scenariusza pozwoliło mu odkryć nieznane wcześniej fakty z dziejów bliskich. Od pomysłu do realizacji minęło osiem lat. Tłem opowieści są losy uchodźców, którzy po wojnie domowej w tym kraju znaleźli schronienie w Polsce. Wielu z nich zamieszkało na Dolnym Śląsku. To przystępne spojrzenie na mało znany rozdział historii.


Słowo „lachtara” pochodzi z języka greckiego. Oznacza tęsknotę i silne pragnienie. Może dotyczyć bliskiej osoby albo rodzinnych stron. W filmie odnosi się do więzi ojca z synem. Przywołuje również losy uchodźców zmuszonych do opuszczenia ojczyzny. Tytuł łączy w ten sposób osobistą historię z doświadczeniem emigracji.

 

Scenariusz czerpie siłę ze spotkania dwóch mężczyzn po latach rozłąki. Rodzinny konflikt wydaje się bliski życiu. Odmienne charaktery nadają ich relacji dynamikę. Konwencja kina drogi sprzyja ponownemu poznawaniu się bohaterów. Prosta konstrukcja pozwala skupić się na łączącej ich więzi. Miejscami zmiany w zachowaniu postaci następują jednak zbyt szybko.

 

Dramat przeplata się z żywiołowym greckim humorem. Żarty rozluźniają atmosferę i dodają podróży lekkości. W poważniejszych chwilach na pierwszy plan wracają dawne urazy. W rozmowach ojca z synem czuć potrzebę bliskości. Chwilami emocje ocierają się o melodramat. Finał potrafi wzruszyć dzięki wcześniej zbudowanemu napięciu.

 

Jako syn przekonuje Filip Pławiak. Jego ekranowego ojca gra Branko Đurić. Bośniacki aktor wnosi do filmu energię. Rozbawia, a przy tym porusza. Między wykonawcami czuć porozumienie, dzięki któremu ich wspólne sceny przyciągają uwagę. Sam wybór aktora do roli Greka pozostawia zastrzeżenia. Językowa strona tej kreacji osłabia wiarygodność postaci.

 

Współczesny wymiar przymusowej emigracji wnosi wątek uchodźczyni z Bliskiego Wschodu. Jej historia nie do końca pasuje do tematu filmu. Związek z konfliktem ojca i syna sprawia wrażenie wymuszonego. Twórcy poświęcają jej zbyt wiele miejsca. Akcja niepotrzebnie zwalnia. Wątkowi brakuje przekonującej puenty.

 

Malownicze zdjęcia z Bałkanów nadają wyprawie rozmach. Nastrojowa muzyka wspiera emocje. Warstwa dźwiękowa dodaje scenom głębi. Na tym tle rażą polsko-greckie postsynchrony. Część dialogów brzmi sztucznie i sprawia wrażenie doklejonej do obrazu. Ten zgrzyt wybija z rytmu opowieści.

 

Film ciągnie się zbyt długo. Część rozbudowanych scen skupia się na mniej istotnych sprawach. Odciąga to uwagę od rodzinnego konfliktu. Jednych widzów może zauroczyć ta historia. Innych przedłużający się seans co najwyżej zirytuje.

 

 

„Lachtara. Tęsknota” to kino drogi w greckim klimacie dla miłośników prostych historii.


 

Atuty:
  • życiowy konflikt rodzinny

  • historia powojennej emigracji

  • grecki klimat

  • żywiołowy humor

  • chemia aktorskiego duetu

  • poruszający finał

  • nastrojowa muzyka

  • dźwięk budujący głębię

  • malownicze zdjęcia Bałkanów

  • Polonez FSO

 

Mankamenty:
  • nadmierna długość seansu

  • pospieszny rozwój relacji

  • rozwlekłe dialogi

  • niedopracowany wątek uchodźczyni

  • chwilowy melodramatyzm

  • sztucznie brzmiące postsynchrony

 

Polecane dla:
  • miłośników kina drogi

  • zainteresowanych powojennymi migracjami

  • ceniących rodzinne opowieści

  • zwolenników greckiego humoru

  • wielbicieli bałkańskich plenerów

  • poszukujących wzruszeń

 

Zwiastun:
  • reżyseria: Sebastian Chondrokostas

  • scenariusz: Sebastian Chondrokostas, Mirosław Bork

  • zdjęcia: Piotr Wojtowicz

  • montaż: Mariusz Tytoń

  • scenografia: Maria Dziewanowska-Kowalska, Jędrzej Kowalski, Vasilis Kiriakidis

  • kostiumy: Katarzyna Dzierżykray-Morawska

  • charakteryzacja: Magdalena Kordowicz

  • muzyka: Odysseas Konstantinopoulos

  • dźwięk: Piotr Knop, Tarn Willers

  • obsada: Filip Pławiak, Branko Đurić, Sarina Farhadi, Adam Cywka, Stavros Efkolidis, Spyros Ioannou, Adrianna Izydorczyk, Karolina Kominek, Krystyna Krotoska, Sebastian Łach, Anna Mamona, Panagiotis Margetis, Piotr Mokrzycki, Alkis Panagiotidis, Kostis Rampavilas, Aleksander Sajewicz, Magdalena Sękiewicz, Alan Syty, Krzysztof Wach.

 

 

produkcja: Polska, Grecja

gatunek: komediodramat rodzinno-historyczny

rok: 2026

data polskiej premiery: 6 listopada 2026 roku

dystrybucja: TVP

festiwale: ToruńCAMERIMAGE

 

 

Obejrzany w kinie Cinema City Arkadia, piątek 13 listopada 2026 roku o godzinie 18:30


Komentarze


Ostatnie posty
Search By Tags
Follow Us
  • Twitter Social Icon
bottom of page