„Lachtara. Tęsknota”: makler giełdowy (oceny: Woda 2/10, Ogień 7/10 za Grecję)

Polski makler giełdowy od lat nie widział swojego ojca. Mężczyzn dzielą dawne pretensje i odległość między Polską a Grecją.
Rodzinne korzenie Sebastiana Chondrokostasa sięgają Grecji. Reżyser wykorzystał własne doświadczenia podczas pracy nad filmem. Pisanie scenariusza pozwoliło mu odkryć nieznane wcześniej fakty z dziejów bliskich. Od pomysłu do realizacji minęło osiem lat. Tłem opowieści są losy uchodźców, którzy po wojnie domowej w tym kraju znaleźli schronienie w Polsce. Wielu z nich zamieszkało na Dolnym Śląsku. To przystępne spojrzenie na mało znany rozdział historii.
Słowo „lachtara” pochodzi z języka greckiego. Oznacza tęsknotę i silne pragnienie. Może dotyczyć bliskiej osoby albo rodzinnych stron. W filmie odnosi się do więzi ojca z synem. Przywołuje również losy uchodźców zmuszonych do opuszczenia ojczyzny. Tytuł łączy w ten sposób osobistą historię z doświadczeniem emigracji.
Scenariusz czerpie siłę ze spotkania dwóch mężczyzn po latach rozłąki. Rodzinny konflikt wydaje się bliski życiu. Odmienne charaktery nadają ich relacji dynamikę. Konwencja kina drogi sprzyja ponownemu poznawaniu się bohaterów. Prosta konstrukcja pozwala skupić się na łączącej ich więzi. Miejscami zmiany w zachowaniu postaci następują jednak zbyt szybko.
Dramat przeplata się z żywiołowym greckim humorem. Żarty rozluźniają atmosferę i dodają podróży lekkości. W poważniejszych chwilach na pierwszy plan wracają dawne urazy. W rozmowach ojca z synem czuć potrzebę bliskości. Chwilami emocje ocierają się o melodramat. Finał potrafi wzruszyć dzięki wcześniej zbudowanemu napięciu.
Jako syn przekonuje Filip Pławiak. Jego ekranowego ojca gra Branko Đurić. Bośniacki aktor wnosi do filmu energię. Rozbawia, a przy tym porusza. Między wykonawcami czuć porozumienie, dzięki któremu ich wspólne sceny przyciągają uwagę. Sam wybór aktora do roli Greka pozostawia zastrzeżenia. Językowa strona tej kreacji osłabia wiarygodność postaci.
Współczesny wymiar przymusowej emigracji wnosi wątek uchodźczyni z Bliskiego Wschodu. Jej historia nie do końca pasuje do tematu filmu. Związek z konfliktem ojca i syna sprawia wrażenie wymuszonego. Twórcy poświęcają jej zbyt wiele miejsca. Akcja niepotrzebnie zwalnia. Wątkowi brakuje przekonującej puenty.
Malownicze zdjęcia z Bałkanów nadają wyprawie rozmach. Nastrojowa muzyka wspiera emocje. Warstwa dźwiękowa dodaje scenom głębi. Na tym tle rażą polsko-greckie postsynchrony. Część dialogów brzmi sztucznie i sprawia wrażenie doklejonej do obrazu. Ten zgrzyt wybija z rytmu opowieści.
Film ciągnie się zbyt długo. Część rozbudowanych scen skupia się na mniej istotnych sprawach. Odciąga to uwagę od rodzinnego konfliktu. Jednych widzów może zauroczyć ta historia. Innych przedłużający się seans co najwyżej zirytuje.
„Lachtara. Tęsknota” to kino drogi w greckim klimacie dla miłośników prostych historii.
Atuty:
życiowy konflikt rodzinny
historia powojennej emigracji
grecki klimat
żywiołowy humor
chemia aktorskiego duetu
poruszający finał
nastrojowa muzyka
dźwięk budujący głębię
malownicze zdjęcia Bałkanów
Polonez FSO
Mankamenty:
nadmierna długość seansu
pospieszny rozwój relacji
rozwlekłe dialogi
niedopracowany wątek uchodźczyni
chwilowy melodramatyzm
sztucznie brzmiące postsynchrony
Polecane dla:
miłośników kina drogi
zainteresowanych powojennymi migracjami
ceniących rodzinne opowieści
zwolenników greckiego humoru
wielbicieli bałkańskich plenerów
poszukujących wzruszeń
Zwiastun:
reżyseria: Sebastian Chondrokostas
scenariusz: Sebastian Chondrokostas, Mirosław Bork
zdjęcia: Piotr Wojtowicz
montaż: Mariusz Tytoń
scenografia: Maria Dziewanowska-Kowalska, Jędrzej Kowalski, Vasilis Kiriakidis
kostiumy: Katarzyna Dzierżykray-Morawska
charakteryzacja: Magdalena Kordowicz
muzyka: Odysseas Konstantinopoulos
dźwięk: Piotr Knop, Tarn Willers
obsada: Filip Pławiak, Branko Đurić, Sarina Farhadi, Adam Cywka, Stavros Efkolidis, Spyros Ioannou, Adrianna Izydorczyk, Karolina Kominek, Krystyna Krotoska, Sebastian Łach, Anna Mamona, Panagiotis Margetis, Piotr Mokrzycki, Alkis Panagiotidis, Kostis Rampavilas, Aleksander Sajewicz, Magdalena Sękiewicz, Alan Syty, Krzysztof Wach.
produkcja: Polska, Grecja
gatunek: komediodramat rodzinno-historyczny
rok: 2026
data polskiej premiery: 6 listopada 2026 roku
dystrybucja: TVP
festiwale: ToruńCAMERIMAGE
Obejrzany w kinie Cinema City Arkadia, piątek 13 listopada 2026 roku o godzinie 18:30






















Komentarze