„Maspalomas”: gej w domu starców (ocena: 6/10 za Soroiza)

2 godziny temu
2 minut(y) czytania

https://www.youtube.com/watch?v=lZHQksLt5Ws

Nigdy za późno na coming out.

Siedemdziesięciosześcioletni Vicente po udarze trafia do domu opieki. W nowym otoczeniu decyduje się ukrywać własną tożsamość.

Hiszpański dramat uderza odważnym otwarciem. Pierwsze sceny są wyjątkowo dosłowne, świadomie prowokują oraz przygotowują widza na historię o cielesności, starości i potrzebie bliskości. Później narracja wyraźnie zwalnia. Zamiast kolejnych prowokacji twórcy skupiają się na codzienności bohatera, jego relacjach oraz ciężarze kompromisów narzucanych przez otoczenie. Film pokazuje, że odzyskana wolność może zniknąć równie szybko, jak się pojawiła.

Największą wartość wnosi José Ramón Soroiz. Buduje postać pełną sprzeczności, dumy oraz kruchości. Vicente potrafi irytować własnymi decyzjami, lecz pozostaje wiarygodny. Emocje wybrzmiewają przede wszystkim w spojrzeniach, krótkich gestach oraz ciszy. Kameralna realizacja dobrze współgra z takim sposobem prowadzenia bohatera.

Tempo okazuje się jednak nierówne. Środkowa część traci energię, część scen powtarza podobne emocje, a symbolika bywa zbyt oczywista. Historia porusza ważny temat wykluczenia osób starszych, lecz chwilami sprawia wrażenie bardziej studium problemu niż angażującej opowieści. Mocne przesłanie pozostaje w pamięci, choć dramaturgia mogłaby być bardziej zwarta.

„Maspalomas” to dramat o prawie do życia w zgodzie z samym sobą. Mocna rzecz pod względem tematu, choć forma nie zawsze utrzymuje równie wysoką siłę oddziaływania.

Atuty:

odważne otwarcie
ważna tematyka
rola Soroiza
portret starości
kameralna atmosfera
emocje budowane ciszą
dojrzały scenariusz
autentyczne relacje
konsekwentna reżyseria
poruszający finał

Mankamenty:

nierówne tempo
rozwlekły środek
powtarzalność scen
dosłowna symbolika
ograniczona dynamika
publicystyczny ton

Polecane dla:

miłośników kina społecznego
ceniących dramat psychologiczny
sympatyków kina hiszpańskiego
szukających dojrzałych bohaterów
fanów kameralnych historii
otwartych na kino LGBTQ+
miłośników kina festiwalowego

Twórcy:

reżyseria: Aitor Arregi, José Mari Goenaga
scenariusz: José Mari Goenaga
zdjęcia: Javier Agirre
montaż: Maialen Sarasua Oliden
scenografia: Mikel Serrano
kostiumy: Saioa Lara
muzyka: Aránzazu Calleja
dźwięk: Nacho Royo-Villanova, Álex F. Capilla, Alazne Ameztoy
obsada: José Ramón Soroiz, Zorion Eguileor, Kevin Medina, Alberto Tosco, Julian Hackenberg, Isaac Dos Santos, Nicholas Sartori, Armani Dvyne, Chris Dell