„Supergirl”: alkoholowa wersja Supermana (ocena: 7/10 za Alcock)
- 15 lip
- 3 minut(y) czytania
Kara przemierza kosmos, uciekając od odpowiedzialności, która definiuje słynnego kuzyna Supermana. Rodzinne traumy zagłusza alkoholem. Beztroskę przerywa prośba o pomoc młodej dziewczyny pragnącej zemsty na bezwzględnym tyranie. Decydujący wpływ na rozpoczęcie wspólnej wyprawy ma ukochany pies Krypto.
Twórcy świadomie odchodzą od pomnikowego wizerunku superbohaterów ratujących świat. Główna bohaterka nałogowo sięga po alkohol, próbując uciec od bolesnej przeszłości. Taka interpretacja wnosi świeżość i pozwala spojrzeć na znaną postać z zupełnie innej perspektywy. Humor współgra z dynamiczną akcją, choć chwilami zbyt mocno rozluźnia atmosferę.
Film sprawnie łączy widowiskowe pojedynki z lżejszym tonem, choć ich liczba okazuje się zbyt duża. Efekty specjalne prezentują wysoki poziom, sceny lotów robią duże wrażenie, a kosmiczne lokacje skutecznie budują skalę wydarzeń. Historia pozostaje klasyczna, przez co kolejne zwroty akcji łatwo przewidzieć, lecz dobre tempo utrzymuje zaangażowanie do samego końca.
Przedstawiony świat ma mroczny, dystopijny charakter. Surowe przestrzenie, opresyjne układy władzy oraz brutalność otoczenia budują wyraźne poczucie zagrożenia. Ten cięższy ton dobrze współgra z luźniejszą formą opowieści i porcją humoru, dzięki czemu produkcja zachowuje równowagę między ponurą wizją rzeczywistości a rozrywkowym charakterem kosmicznej przygody.
Ważnym elementem narracji są liczne retrospekcje, które stopniowo odsłaniają przeszłość i pozwalają lepiej zrozumieć źródła zachowań bohaterów. Uzupełniają opowieść, nadając emocjonalny kontekst kolejnym wydarzeniom. Stanowią odskocznię od głośnych sekwencji walk oraz efektów specjalnych, dzięki czemu narracja zyskuje rytm i pozwala wybrzmieć relacjom między bohaterami.
Milly Alcock nadaje głównej bohaterce charyzmę, zadziorność oraz emocjonalną wiarygodność. Swobodnie przechodzi od pijackiej nonszalancji do gniewu i smutku, stopniowo ukazując rosnące poczucie odpowiedzialności. Eve Ridley jako młoda Ruthye wnosi determinację i powagę, stając się dla Kary moralnym punktem odniesienia. Matthias Schoenaerts w roli Krema z Żółtych Wzgórz tworzy wyrazistego przeciwnika. Ćwieki oraz charakteryzacja nadają mu wygląd kosmicznego barbarzyńcy, a brutalne zachowanie dopełnia ten wizerunek. Pozostali aktorzy sprawnie dopełniają fantastyczny świat, lecz ekran zdecydowanie należy do Alcock, Ridley oraz pieska.
Krypto okazuje się znacznie ważniejszy niż sympatyczny dodatek. To właśnie jego obecność uruchamia całą historię i stopniowo przywraca poczucie odpowiedzialności. Nic nie działa na bohaterkę równie skutecznie jak ukochany czworonóg. Psi towarzysz wielokrotnie kradnie sceny i przyciąga więcej uwagi niż większość drugoplanowych postaci.
Film zbyt mocno ulega współczesnym schematom kina superbohaterskiego. Nadmiar scen akcji oraz nieczytelny montaż chwilami obciążają opowieść. Pojedynków jest za dużo, nie wszystkie mają uzasadnienie w rozwoju fabuły. Zdecydowanie lepiej prezentują się spokojniejsze sceny oraz relacje między bohaterami.
Jednym z największych atutów pozostaje kreacja różnorodnych stworzeń funkcjonujących na równi z pozostałymi bohaterami, czego dobrym przykładem jest sekwencja podróży kosmicznym autobusem. Pomysłowe projekty, dopracowana charakteryzacja oraz rozsądne dawkowanie ich obecności sprawiają, że każda kolejna istota zapada w pamięć.
„Supergirl” to udane widowisko z wyrazistą bohaterką, dużą dawką humoru, psem Krypto oraz całą plejadą drugoplanowych dziwnych stworzeń egzystujących jak normalni ludzie.
Atuty:
alkoholowa protagonistka
punkt wyjścia fabuły
wykorzystane retrospekcje
Milly Alcock
pies Krypto
lekki humor
tempo akcji
różnorodne stworzenia
dystopijny klimat
charakteryzacja postaci
Mankamenty:
nieczytelny montaż
nadmiar scen akcji
naciągane motywacje
absurdalne zbiegi okoliczności
przewidywalna fabuła
Polecane dla:
fanów komiksów DC
miłośników kina superbohaterskiego
lubiących humor w blockbusterach
sympatyków kosmicznych przygód
ceniących charyzmatycznych bohaterów
właścicieli czworonogów
Twórcy:
reżyseria: Craig Gillespie
scenariusz: Ana Nogueira
zdjęcia: Rob Hardy
montaż: Tatiana S. Riegel, Fred Raskin
scenografia: Neil Lamont
dekoracja wnętrz: Lee Sandales
kostiumy: Anna B. Sheppard, Michael Mooney
muzyka: Claudia Sarne
dźwięk: Chris Munro
obsada: Milly Alcock, Eve Ridley, Matthias Schoenaerts, Jason Momoa, David Corenswet, David Krumholtz, Emily Beecham, Diarmaid Murtagh, Ferdinand Kingsley, Clara Rosager, Heather Agyepong, Alice Hewkin, Kadiff Kirwan, Thalissa Teixeira, Imogen Turner, Seth Rogen
produkcja: Stany Zjednoczone
gatunek: komedia superbohatersko-przygodowa
rok: 2026
polska premiera: 26 czerwca 2026 roku
dystrybucja: Warner Bros. Entertainment Polska Sp. z o. o.
Obejrzany w poniedziałek 13 lipca 2026 roku, o godzinie 22:20, w kinie Cinema City Sadyba Best Mall, w formacie IMAX.












Komentarze