„Księga pustyni”: wychowany przez strusie (ocena: 7/10 za Saharę)
- 11 minut temu
- 2 minut(y) czytania
Młoda pisarka odbiera laury za książkę opartą na opowieści swojego dziadka o chłopcu zaginionym na Saharze. Nowy przekaz skłania ją do uzupełnienia publikacji.
Rzeczywistość potrafi dostarczyć materiału bardziej niezwykłego niż fikcja. Reżyser Gilles de Maistre sięgnął po losy opisane wcześniej przez szwedzką dziennikarkę i pisarkę Monikę Zak w książce „Hadara, l’enfant autruche”. Publikacja powstała na podstawie przekazu dotyczącego chłopca, który miał przetrwać na pustyni dzięki zwierzętom. Taki punkt wyjścia automatycznie przyciąga uwagę. Trudno uwierzyć, że podobna opowieść mogła mieć swoje źródło poza literacką fantazją. Źródłowy charakter materiału wzmacnia jego ekranową siłę.
Scenariusz przedstawia przeszłość etapami. Poszczególne fragmenty pokazują wydarzenia z różnych perspektyw. Kolejne odsłony wzajemnie się uzupełniają. Taka konstrukcja pozwala stopniowo odkrywać pełniejszy obraz wydarzeń. Jednocześnie pojawiają się skróty myślowe. Chronologia wspomnień bywa niejasna. Narracyjna układanka pozostaje jednak wystarczająco angażująca, by utrzymać zainteresowanie aż do finałowych partii.
Młodzi aktorzy Nahel Tran, Zayn Sekkat, Nahïl Bouazzaoui przekonują naturalnością. Ich kontakt ze zwierzętami wygląda swobodnie. Sceny przetrwania mają prostotę pasującą do familijnej konwencji. Kamera długo obserwuje zachowanie mieszkańców pustyni. Dłuższe ujęcia nadają tym fragmentom oddech. Spokojniejsze sceny zyskują dzięki temu odpowiedni rytm.
Ogromną rolę odgrywa Sahara. Surowe przestrzenie nadają obrazom niemal dokumentalny charakter. Rozległe wydmy przeplatają się ze skalistym terenem. Bliskie ujęcia fauny pozwalają przyjrzeć się zachowaniu strusi bez zamieniania ich w bajkowe maskotki. Szczególny urok wnosi pocieszny fenek pustynny. Obecność prawdziwych zwierząt wzmacnia naturalność tych scen.
Ta część niesie czytelny przekaz ekologiczny. Film podkreśla inteligencję zwierząt, a także zdolność człowieka do funkcjonowania obok nich. Ważne miejsce zajmuje szacunek wobec środowiska. Pojawia się kultura pustynnych społeczności. Osobny wątek dotyczy prawa do opowiadania cudzej historii. Motyw zawłaszczenia kulturowego zostaje zaznaczony bez nadmiernego rozwijania. Edukacyjna wymowa wynika głównie z wydarzeń, a nie dopisanego morału.
Słabiej prezentują się sceny spinające właściwą opowieść. Dialogi brzmią w nich sztywno. Postacie momentami komunikują znaczenia, które obraz przekazał już wystarczająco jasno. Te fragmenty mają również bardziej telewizyjny rytm. Różnica jakości między tymi partiami a pustynnym rdzeniem opowieści jest wyraźna. Starannie zrealizowane sekwencje ze zwierzętami wyglądają jak część znacznie bardziej dopracowanej produkcji niż rozmowy prowadzone poza główną osią wydarzeń.
Familijny charakter ma tu poważniejsze oblicze. Smutek utrzymuje się przez dłuższe partie seansu. Dla dzieci część wydarzeń może być przygnębiająca. Lżejsze momenty tylko częściowo rozładowują ten nastrój. Spokojne tempo miejscami dodatkowo obciąża odbiór. W efekcie przygodowa oprawa nie zawsze równoważy emocjonalne napięcie opowieści.
„Księga pustyni” łączy niezwykły los człowieka z pięknem Sahary i szacunkiem wobec zwierząt.
Atuty:
wzruszająca historia
etapowe odsłanianie wydarzeń
wiarygodna gra młodych aktorów
sceny ze zwierzętami
krajobrazy pustynne
szacunek wobec zwierząt i natury
przekaz proekologiczny
Mankamenty:
wyraźnie słabsze przerywniki
cięższy ton dla młodszych dzieci
niepełna przejrzystość chronologii
nierówne tempo
mało humoru
Polecane dla:
odbiorców historii inspirowanych niezwykłymi losami
szukających przygodowego seansu
zainteresowanych zwierzętami
ceniących ekologiczne przesłanie
miłośników pustynnych krajobrazów
Twórcy:
reżyseria: Gilles de Maistre
scenariusz: Prune de Maistre
zdjęcia: Vincent Van Gelder
montaż: Samuel Danesi
scenografia: Halima Zniber
kostiumy: Emma Bellocq
muzyka: Armand Amar
dźwięk: Guilhem Donzel
obsada: Nahel Tran, Nahïl Bouazzaoui, Zayn Sekkat, Kev Adams, Neige de Maistre, Adriane Gradziel, Faical El Kihel, Salma Sairi, Moun Ghazali, Youssef Tounzi
tytuł oryginalny: L'enfant du désert
produkcja: Francja
gatunek: familijny survivalowo-zwierzęcy
rok: 2026
data polskiej premiery: 21 sierpnia 2026 roku
dystrybucja: Kino Świat
Obejrzany w Cinema City Promenada, sobota 29 sierpnia 2026 roku o godzinie 14:00












Komentarze