top of page

„Księga pustyni”: wychowany przez strusie (ocena: 7/10 za Saharę)

  • 11 minut temu
  • 2 minut(y) czytania
Historia tak niezwykła, że brzmi jak legenda.
Młoda pisarka odbiera laury za książkę opartą na opowieści swojego dziadka o chłopcu zaginionym na Saharze. Nowy przekaz skłania ją do uzupełnienia publikacji.

Rzeczywistość potrafi dostarczyć materiału bardziej niezwykłego niż fikcja. Reżyser Gilles de Maistre sięgnął po losy opisane wcześniej przez szwedzką dziennikarkę i pisarkę Monikę Zak w książce „Hadara, l’enfant autruche”. Publikacja powstała na podstawie przekazu dotyczącego chłopca, który miał przetrwać na pustyni dzięki zwierzętom. Taki punkt wyjścia automatycznie przyciąga uwagę. Trudno uwierzyć, że podobna opowieść mogła mieć swoje źródło poza literacką fantazją. Źródłowy charakter materiału wzmacnia jego ekranową siłę.

 

Scenariusz przedstawia przeszłość etapami. Poszczególne fragmenty pokazują wydarzenia z różnych perspektyw. Kolejne odsłony wzajemnie się uzupełniają. Taka konstrukcja pozwala stopniowo odkrywać pełniejszy obraz wydarzeń. Jednocześnie pojawiają się skróty myślowe. Chronologia wspomnień bywa niejasna. Narracyjna układanka pozostaje jednak wystarczająco angażująca, by utrzymać zainteresowanie aż do finałowych partii.

 

Młodzi aktorzy Nahel Tran, Zayn Sekkat, Nahïl Bouazzaoui przekonują naturalnością. Ich kontakt ze zwierzętami wygląda swobodnie. Sceny przetrwania mają prostotę pasującą do familijnej konwencji. Kamera długo obserwuje zachowanie mieszkańców pustyni. Dłuższe ujęcia nadają tym fragmentom oddech. Spokojniejsze sceny zyskują dzięki temu odpowiedni rytm.

 

Ogromną rolę odgrywa Sahara. Surowe przestrzenie nadają obrazom niemal dokumentalny charakter. Rozległe wydmy przeplatają się ze skalistym terenem. Bliskie ujęcia fauny pozwalają przyjrzeć się zachowaniu strusi bez zamieniania ich w bajkowe maskotki. Szczególny urok wnosi pocieszny fenek pustynny. Obecność prawdziwych zwierząt wzmacnia naturalność tych scen.

 

Ta część niesie czytelny przekaz ekologiczny. Film podkreśla inteligencję zwierząt, a także zdolność człowieka do funkcjonowania obok nich. Ważne miejsce zajmuje szacunek wobec środowiska. Pojawia się kultura pustynnych społeczności. Osobny wątek dotyczy prawa do opowiadania cudzej historii. Motyw zawłaszczenia kulturowego zostaje zaznaczony bez nadmiernego rozwijania. Edukacyjna wymowa wynika głównie z wydarzeń, a nie dopisanego morału.

 

Słabiej prezentują się sceny spinające właściwą opowieść. Dialogi brzmią w nich sztywno. Postacie momentami komunikują znaczenia, które obraz przekazał już wystarczająco jasno. Te fragmenty mają również bardziej telewizyjny rytm. Różnica jakości między tymi partiami a pustynnym rdzeniem opowieści jest wyraźna. Starannie zrealizowane sekwencje ze zwierzętami wyglądają jak część znacznie bardziej dopracowanej produkcji niż rozmowy prowadzone poza główną osią wydarzeń.

 

Familijny charakter ma tu poważniejsze oblicze. Smutek utrzymuje się przez dłuższe partie seansu. Dla dzieci część wydarzeń może być przygnębiająca. Lżejsze momenty tylko częściowo rozładowują ten nastrój. Spokojne tempo miejscami dodatkowo obciąża odbiór. W efekcie przygodowa oprawa nie zawsze równoważy emocjonalne napięcie opowieści.

 

 

Księga pustyni” łączy niezwykły los człowieka z pięknem Sahary i szacunkiem wobec zwierząt.

 

 

Atuty:
  • wzruszająca historia

  • etapowe odsłanianie wydarzeń

  • wiarygodna gra młodych aktorów

  • sceny ze zwierzętami

  • krajobrazy pustynne

  • szacunek wobec zwierząt i natury

  • przekaz proekologiczny

 

Mankamenty:
  • wyraźnie słabsze przerywniki

  • cięższy ton dla młodszych dzieci

  • niepełna przejrzystość chronologii

  • nierówne tempo

  • mało humoru

 

Polecane dla:
  • odbiorców historii inspirowanych niezwykłymi losami

  • szukających przygodowego seansu

  • zainteresowanych zwierzętami

  • ceniących ekologiczne przesłanie

  • miłośników pustynnych krajobrazów

 

Twórcy:
  • reżyseria: Gilles de Maistre

  • scenariusz: Prune de Maistre

  • zdjęcia: Vincent Van Gelder

  • montaż: Samuel Danesi

  • scenografia: Halima Zniber

  • kostiumy: Emma Bellocq

  • muzyka: Armand Amar

  • dźwięk: Guilhem Donzel

  • obsada: Nahel Tran, Nahïl Bouazzaoui, Zayn Sekkat, Kev Adams, Neige de Maistre, Adriane Gradziel, Faical El Kihel, Salma Sairi, Moun Ghazali, Youssef Tounzi

 


tytuł oryginalny: L'enfant du désert

produkcja: Francja

gatunek: familijny survivalowo-zwierzęcy

rok: 2026

data polskiej premiery: 21 sierpnia 2026 roku

dystrybucja: Kino Świat

 


Obejrzany w Cinema City Promenada, sobota 29 sierpnia 2026 roku o godzinie 14:00


Komentarze


Ostatnie posty
Search By Tags
Follow Us
  • Twitter Social Icon
bottom of page