„Guru”: mistrz rozwoju osobistego (ocena: 5/10 za przemowy)

9 minut temu
2 minut(y) czytania

https://www.youtube.com/watch?v=hGvpT1OKLz4

Masowe spędy wyznawców psychologicznego mówcy.

Mathieu Vasseur porywa tłumy, budując niemal religijny kult. W przestrzeni publicznej pojawia się pomysł uregulowania rynku rozwoju osobistego. Tymczasem na pierwszy plan wysuwa się relacja mówcy z własnym bratem.

Punkt wyjścia zapowiada wnikliwy thriller o manipulacji, charyzmie oraz współczesnym rynku motywacyjnych guru. Scenariusz tylko częściowo wykorzystuje ten potencjał. Zamiast konsekwentnie rozwijać rodzinny konflikt, sięga po zwroty akcji, które sprawiają wrażenie wymuszonych i osłabiają wiarygodność całej historii.

Największym problemem pozostaje konstrukcja opowieści. Film wielokrotnie prowadzi widza w obiecującym kierunku, by po chwili wybrać łatwiejsze rozwiązanie. Kolejne wydarzenia coraz mocniej opierają się na przypadkach oraz fabularnych uproszczeniach. Napięcie stopniowo ustępuje znużeniu.

Ciekawie wypada główny bohater, którego charyzma pozwala uwierzyć, że potrafi porywać tłumy. Pierre Niney potrafi udźwignąć film oparty na jednej dominującej postaci. Buduje wizerunek charyzmatycznego mówcy, który spojrzeniem, tonem głosu oraz pewnością siebie zdobywa zaufanie kolejnych osób. Aktor przekonująco pokazuje zarówno publiczną twarz uwielbianego idola, jak i człowieka zmagającego się z narastającymi problemami. To właśnie jego występ pozostaje najmocniejszym elementem całej produkcji.

To jednak za mało, by utrzymać zainteresowanie przez cały seans. Rozczarowująco naciągany finał przychodzi po zbyt długiej drodze, a liczne dłużyzny odbierają historii dynamikę. Historia nie uzasadnia tak rozbudowanej formy, a i tak odnosi się wrażenie, że końcówka jest przyspieszana.

„***Guru*” nie odnalazł przekonującego stylu, co wynika z niewykorzystanego potencjału scenariusza, zbyt naciąganych zwrotów akcji oraz przeciągniętej narracji.**

Atuty:

kreacja głównego bohatera
temat rynku rozwoju osobistego
sceny masowych spotkań
pokazanie mechanizmów manipulacji
konflikt rodzinny
atmosfera thrillera psychologicznego

Mankamenty:

niewykorzystany potencjał scenariusza
naciągane zwroty akcji
dłużyzny
fabularne uproszczenia
przypadkowe rozwiązania
słabnące napięcie
rozczarowujący finał

Polecane dla:

zainteresowanych psychologią tłumu
odbiorców thrillerów o manipulacji
śledzących temat coachingu
fanów Pierre’a Nineya
lubiących kino o kulcie jednostki
ceniących historie o trudnych relacjach rodzinnych

Twórcy:

reżyseria: Yann Gozlan
scenariusz: Yann Gozlan, Jean-Baptiste Delafon
muzyka: Chloé Thévenin
zdjęcia: Antoine Sanier
montaż: Grégoire Sivan
scenografia: Stéphane Rozenbaum, Noémie Juillet
kostiumy: Olivier Ligen
dźwięk: Matthieu Langlet, Marc Doisne, Nicolas Bouvet-Levrard
obsada: Pierre Niney, Marion Barbeau, Anthony Bajon, Christophe Montenez, Holt McCallany, Leanna Chea, Jonathan Turnbull, Raphaëlle Simon, Tracy Gotoas, Léonie Simaga