„Father Mother Sister Brother”: New Jersey + Dublin + Paryż (ocena: 5/10 za Rolexa)

Rodzinny Jim Jarmusch w trzech lokalizacjach.

Rodzeństwo przyjeżdża do swojego ojca – wdowca, obawiając się o kondycję rodzica, który samotnie mieszka na odludziu. Kameralna rozmowa dotyka wielu aspektów rodzinnych.

Spotkania i rozmowy rodzinne, zwłaszcza okazjonalne, albo odbywane po długiej przerwie, bywają wielkim wyzwaniem. Zarówno dla rodziców, jak i dzieci. Stąd tematyka filmu jest szeroka, interesująca i powinna być angażująca. Szczególnie gdy za reżyserię odpowiada mistrz opowiadania prostych, życiowych historii – Jim Jarmusch.

Pomysłem na film jest przedstawienie trzech pozornie odosobnionych nowel. Różnorodność zapewnia przede wszystkim osadzenie akcji w odmiennych kręgach kulturowych, ale w szeroko rozumianej kulturze zachodniej. To determinuje stosunki rodzinne: młodzi mają swoje życie, a schorowani dorośli próbują odnaleźć sens starości. W praktyce od pewnego momentu żyją w innych światach. Do tego dochodzą zmiany technologiczne oraz rewolucja światopoglądowa. Nie wszystko można rodzicom wyznać, bo i po co ich niepotrzebnie denerwować. Często jednak w szczerych rozmowach wychodzą zadawnione spory, konflikty czy pretensje. Nie jest prosto wyciszyć emocje, mając perspektywę dłuższej, a może nawet ostatecznej rozłąki.

Przedstawione historie są proste, standardowe, jednak mają ciekawe zwroty akcji. Opowiedziane w kameralnym nastroju, zazwyczaj przy stole, toczą się w monotonnym tempie. Może to irytować mniej cierpliwego widza. Ale taki jest styl Jarmuscha. Pozornie niezwiązane ze sobą mają jednak wspólne smaczki: zegarki Rolexa, picie wody, sposoby dojazdu samochodem.

Jim Jarmusch zaangażował do projektu plejadę gwiazd aktorskich, których role stanowią krótkie epizody. Jednak obecność na ekranie Toma Waitsa, Adama Drivera czy Cate Blanchett stanowi dodatkowy atut filmu i magnes dla widowni kinowej. Trudno jednak liczyć na wysoką frekwencję.

Nie sposób jednak po filmie nie odczuć pewnego rozczarowania. Może to jest styl Jarmuscha, więc nie należy więcej oczekiwać, ale filmy tego reżysera zazwyczaj niosą większą dawkę dramatyczną i na dłużej pozostają w pamięci.

„Father Mother Sister Brother” przyciąga nazwiskiem znanego reżysera. Pomimo ciekawych pomysłów przynosi więcej rozczarowania niż filmowej satysfakcji.

Atuty:

• rodzinne tematy

• uniwersalne historie

• różnorodność lokacji

• obsada

• wspólne elementy

• subtelny podkład muzyczny

• intrygujący tytuł

• wygrana w Wenecji

Mankamenty:

• monotonne tempo

• teatralne

• niewykorzystany potencjał aktorski

• bez konkretnego przesłania

• wyższe wymagania od Jarmuscha

Polecane dla:

• zwolenników kina kameralnego

• odpornych na monotonne sceny dialogowe

• fanów reżyserskiego stylu Jarmuscha

• mieszkańców New Jersey, Dublina i Paryża

• rodziców, dzieci, rodzeństw

Twórcy:

• reżyseria scenariusz: Jim Jarmusch

• zdjęcia: Yorick Le Saux, Frederick Elmes

• montaż: Affonso Gonçalves

• muzyka: Jim Jarmusch, Anika

• scenografia: Mark Friedberg, Marco Bittner Rosser

• dekorator wnętrz: Jenny Oman

• kostiumy: Catherine George

• dźwięk: Drew Kunin, Robert Hein, Nicolas Cantin

• obsada: Tom Waits, Mayim Bialik, Adam Driver, Charlotte Rampling, Cate Blanchett, Vicky Krieps, Indya Moore, Luka Sabbat

produkcja: Stany Zjednoczone, Irlandia, Francja, Włochy

gatunek: dramat rodzinno-zegarkowy

rok: 2025

premiera kinowa: 16 stycznia 2026 roku

dystrybucja: Gutek Film

festiwale: Wenecja (Złoty Lew)

Obejrzany w kinie Cinema City Galeria Mokotów, w niedzielę 25 stycznia 2026 roku o godzinie 15:10