„Verity. Coraz większy mrok”: ghostwriterka (ocena: 6/10 za pisarki)

56 minut temu

2 minut(y) czytania

**Dakota Johnson w starciu z Anne Hathaway.**

Młoda autorka przyjmuje zlecenie dokończenia popularnego cyklu, gdy jego twórczyni traci możliwość pracy. Wyjazd do luksusowej posiadłości odkrywa niespodziewaną tajemnicę.

Powieść Colleen Hoover trafia tym razem do kina jako thriller psychologiczny. Reżyser Michael Showalter stopniowo podsuwa tropy. Napięcie budują przemilczenia i uważne spojrzenia. Domownicy mają własne wersje przeszłości. Początek zostawia sporo miejsca na domysły. Dzięki temu fabuła angażuje bez przedwczesnego odsłaniania kart.

Motyw pisania wyróżnia tę historię. Zapisane słowa mogą wpływać na cudzy wizerunek. Prawda miesza się z fikcją, więc trudno ustalić, komu można wierzyć. Ten pomysł okazuje się ciekawszy niż sam rodzinny sekret. Nowe informacje zmieniają ocenę wcześniejszych zdarzeń. Książki stają się elementem walki o wiarygodność.

Rozległe wnętrza paradoksalnie wzmacniają poczucie osaczenia. Kamera podkreśla chłód przestrzeni. Eleganckie otoczenie kontrastuje z rosnącym zagrożeniem. Klimat działa także podczas wolniejszych fragmentów. Erotyczny ton wpisuje się w tę konwencję. Styl częściowo maskuje słabsze rozwiązania fabularne.

Główne role różnią się temperamentem. Dakota Johnson pozostaje powściągliwa, Anne Hathaway wybiera ekspresję. Oba sposoby gry pasują do charakteru bohaterek. Wspólne sceny dzięki temu nabierają energii. Silniejsze emocje pozostają wyważone. Rywalizacja okazuje się bardziej interesująca od wątku romantycznego.

Kłopot pojawia się, gdy zwrotów akcji robi się za dużo. Niektóre zabiegi mają tylko zaskakiwać, przez co wydarzenia tracą naturalność. Środek filmu zwalnia przez nagromadzenie komplikacji. Postacie schodzą wtedy na dalszy plan. Główny konflikt nadal napędza opowieść. Efektem jest sprawna rozrywka, choć punkt wyjścia dawał większe możliwości.

„***Verity. Coraz większy mrok*” odchodzi od melodramatycznego tonu ekranizacji Hoover, a sednem jest literacka manipulacja.**

Atuty:

literacka manipulacja
klimat podejrzeń
stopniowe budowanie napięcia
gra prawdą i fikcją
mroczna atmosfera
wykorzystanie wnętrz posiadłości
kontrast Dakoty Johnson i Anne Hathaway
oszczędna reżyseria
erotyczny podtekst
rodzinne tajemnice
niejednoznaczność relacji

Mankamenty:

nadmiar zwrotów akcji
chwilami sztuczne zaskoczenia
ograniczona psychologia postaci
spadek naturalności wydarzeń
wątek romantyczny
nierówne tempo
niewykorzystany potencjał punktu wyjścia
schematyczne rozwiązania fabularne

Polecane dla:

czytelników Hoover
miłośników thrillerów psychologicznych
zainteresowanych literackimi zagadkami
ceniących manipulowanie prawdą
amatorów rodzinnych sekretów
szukających kameralnego napięcia
zwolenników ekranizacji bestsellerów
entuzjastów erotycznych dreszczowców
zwracających uwagę na scenografię

Zwiastun:

https://www.youtube.com/watch?v=QKkURCBt9vQ

reżyseria: Michael Showalter
scenariusz: Nick Antosca, Hillary Seitz, na podstawie powieści Colleen Hoover
zdjęcia: Jim Frohna
montaż: Jay Cassidy
scenografia: Amy Williams
dekoracja wnętrz: Kendall Anderson
kostiumy: Jacqueline Demeterio
muzyka: Volker Bertelmann
dźwięk: James Baker, James Gallivan, Lawrence Zipf, Skip Lievsay
obsada: Anne Hathaway, Dakota Johnson, Josh Hartnett, Ismael Cruz Córdova, Brady Wagner, Asel Swango, Daniel Echevarria, Michael Abbott Jr., Alex Cooper, Irina Dvorovenko, Stephen Elrod, Thursday Farrar, Tom Galantich, Lukey Klein, Lou Martini Jr., Emily McEnroe, K.K. Moggie, Nathan Tylutki