„Opowieść świąteczna”: ojciec alkoholik (ocena: 6/10 za Ronję)

Andrzej
5 dni temu
1 minut(y) czytania

Świąteczny w oprawie, mało świąteczny w przekazie.

Młoda dziewczynka Ronja musi wziąć na siebie odpowiedzialność, gdy zrozpaczony ojciec zamiast znaleźć pracę przesiaduje w barze.

Bożonarodzeniowy klimat jest tylko pretekstem. Film ukazuje trudną sytuację rodzinną i wyzwanie dla dziecka: uchronić ojca przed stoczeniem się na dno. Produkcja nie lukruje rzeczywistości, nie podaje prostych rozwiązań, jednak ma w sobie siłę przyciągania.

Jak na kino familijne wyróżnia się solidnym aktorstwem: role są zagrane wiarygodnie, w dobrze utrzymanym tonie. Plus za dialogi — sensownie rozpisane, naturalne, niosą emocje i popychają sceny do przodu. Słabszym punktem jest polski dubbing, który spłaszcza emocje i odbiera części scen subtelność. Zgrzytają też uproszczenia scenariuszowe: kilka zwrotów i decyzji postaci jest poprowadzonych skrótowo.

To kino, które boli, bo pokazuje coś prostego i prawdziwego: kiedy dorośli nie domagają, dzieci próbują „uratować dom” własnym kosztem. Oby więcej takich bezpośrednich propozycji w kinie familijnym.

„Opowieść świąteczna” jest filmem smutnym, realistycznym i życiowym, z konkretnym przekazem dla młodego widza. Subtelne kino familijne.

Twórcy:

reżyseria: Ida Sagmo Tvedte
scenariusz: Ingvild H. Rishøi, Ida Sagmo Tvedte
zdjęcia: Daniel McStay
montaż: Veslemøy Blokhus Langvik
muzyka: Per Störby Jutbring
scenografia: Tuva Hølmebakk
dekorator wnętrz: Olga Gøril Vik
kostiumy: Alva Brosten
dźwięk: Bent Holm, Jakob Bechmann
obsada: Luiza Idrizi, Anna Drakopoulou Sverrisdóttir, Bartek Kaminski, Tevje Espeland, Suheyb Ahmed, Staffan Göthe, Jan Gunnar Røise, Ingvild Holthe Bygdnes, Shana Mathai