François Ozon wydobywa wiele z pierwowzoru Alberta Camusa, odczytując kolonialne napięcia z dzisiejszej perspektywy

może zainteresować widza spoza anime dzięki cyberpunkowemu światu, choć chłodni bohaterowie i filozoficzne dialogi ograniczają emocjonalne zaangażowanie

obraz duchownego, którego wiara przekłada się na służbę innym

szczery dramat o muzułmańskiej piłkarce-lesbijce, który przyciąga wyrazistą rolą główną

pozostaje sugestywnym dramatem o trudnej więzi, którego górskie zdjęcia rekompensują problemy z rytmem

pomysłowa i bezczelna satyra, która często bawi, lecz chwilami zwyczajnie męczy

przyciągają motywem pszczół i muzyką, lecz nagła zmiana kierunku oraz rozwleczona narracja zostawiają wyraźny niedosyt

błyskotliwa satyra, która pod komediową powierzchnią odsłania moralne pęknięcia codzienności

lekka i zabawna komedia, która udanie rozwija często wykorzystywany motyw zamiany ciał

ma oryginalnych bohaterów, lecz gubi ich w chaotycznej formie podporządkowanej ideowemu przekazowi