„Sny o miłości”: lesbijka do nauczycielki (ocena: 5/10 za szydełkowanie)

Andrzej
2 godziny temu
2 minut(y) czytania

Narracja z offu bywa męcząca.

Młoda dziewczyna zakochuje się w swojej heteroseksualnej nauczycielce. Emocje i fantazje przelewa na papier, prowadząc dziennik – intymny zapis pierwszego, intensywnego zauroczenia. Po latach taki materiał mógłby stać się literackim przebojem, co zauważa jej najbliższa rodzina.

Największym mankamentem produkcji jest dominująca na początku narracja z offu. To przykład, jak bardzo kino przegrywa, gdy zamiast opowiadać obrazem, rytmem scen i dialogiem, tłumaczy wszystko wprost. Można ją uzasadnić fabularnie (dziennik i wewnętrzny monolog), ale w odbiorze jest monotonna i spłaszcza emocje: zamiast je same dopowiadać, widz słucha elaboratu o tym, co bohaterka czuje.

Temat sam w sobie jest nośny: różnica wieku, nierównowaga w relacji uczeń–nauczyciel, pierwsza miłość i orientacja seksualna. Najprawdopodobniej to, że bohaterka jest homoseksualna znalazło uznanie krytyków. Wyznacznikiem nagroda Złotego Niedźwiedzia na festiwalu w Berlinale. I kolejny dowód, jak zindoktrynowane ideologicznie jest środowisko krytyków filmowych.

W Polsce film pojawia się w dystrybucji studyjnej ponad rok od premiery światowej. To też sygnał, że zapotrzebowanie na tego rodzaju kino jest raczej niszowe.

„Sny o miłości” są dowodem, że nawet najsłabszy film o homoseksualizmie może zostać doceniony.

Atuty:

tematyka dojrzewania i zauroczenia
intymna perspektywa bohaterki
pochwała sztuki pisania
detale budujące klimat

Mankamenty:

narracja z offu
monotonne tempo
indoktrynacja tematyki homoseksualnej
spóźniona dystrybucja

Polecane dla:

fanów kina homoseksualnego
amatorów kameralnych dramatów
zainteresowanych tematami pożądania
nie mających problemu z narracją z offu jako głównym nośnikiem opowieści
widzów kina skandynawskiego
amatorów styku kina z literaturą

Twórcy:

reżyseria, scenariusz: Dag Johan Haugerud
zdjęcia: Cecilie Semec
montaż: Jens Christian Fodstad
muzyka: Anna Berg
scenografia: Tuva Hølmebakk
kostiumy: Ida Toft
dźwięk: Gisle Tveito, Yvonne Stenberg, Helge Bodøgaard
obsada: Ella Øverbye, Selome Emnetu, Ane Dahl Torp, Anne Marit Jacobsen, Andrine Sæther, Ingrid Giæver, Lars Jacob Holm, Nadia Bonnevie, Ella Bothner-By