odważny dokument, którego moralna siła przewyższa trudną w odbiorze formę

dostarcza sugestywnej, chwilami obrzydliwej rozrywki, ale trudno uwierzyć w przebieg ekranowej przygody

autoironiczne spojrzenie Pedra Almodóvara na własną sztukę w późnym etapie kariery

obraz duchownego, którego wiara przekłada się na służbę innym

Konwencjonalne kino religijne, ale ma atuty w postaci sprawnej narracji. Dla odbiorcy docelowego najważniejszy jest duchowy przekaz.

Wyważony, refleksyjny dokument, który pozwala zrozumieć złożoną historię PKiN. Największą siłę filmu stanowią ludzie oraz ich wspomnienia

debiut, który udowadnia, że talent Christophera Nolana był widoczny już od pierwszego pełnego metrażu

powiela własne schematy, a motyw bezrefleksyjnej służby złoczyńcom osłabia jej walor wychowawczy

głośny, chaotyczny, zaskakująco pusty

Herzog wciąż potrafi zamieniać dokument w fascynującą podróż przez ludzką wyobraźnię. Stawia w centrum marzenia oraz potrzebę dotknięcia tajemnicy