top of page

„Historie równoległe”: Kieślowski się w grobie przewraca (ocena: 5/10 za Huppert)

  • 12 minut temu
  • 2 minut(y) czytania
Ludzie od zwierząt różnią się tym, że wiedzą, iż umrą.
Pisarka obserwuje sąsiadów i wykorzystuje ich życie jako materiał. Podczas przeprowadzki jej siostrzenica zatrudnia recydywistę poznanego przypadkiem w metrze.

Asghar Farhadi korzysta z motywów wymyślonych przez Krzysztofa Kieślowskiego, pozostając blisko pierwowzoru. Niektóre elementy niemal bezpośrednio powtarzają rozwiązania polskiego reżysera. Efekt jest jednak mało angażujący.

 

Początek ciekawie łączy fikcję z rzeczywistością. Z czasem konstrukcja staje się zbyt skomplikowana. Kolejne pomysły odciągają uwagę od bohaterów. Początkowe zainteresowanie szybko ustępuje dłużyznom. Rozmowy się przeciągają, a wątki tracą ciągłość. Reżyser próbuje utrzymywać odbiorcę w niepewności, ale częściej wywołuje znużenie.

 

Bohaterowie są napisani dość płasko, przez co trudno się nimi przejąć. Więcej charakteru nadają im profesje związane ze sztuką. Pisarka układa cudze życie jak scenariusz, dźwiękowcy przetwarzają rzeczywistość, a recydywista ze smykałką do poezji wnosi własną wrażliwość. Ten motyw ciekawie łączy postaci z procesem tworzenia filmu.

 

Obsada wypada lepiej niż tekst. Isabelle Huppert gra chłodno i oszczędnie, dzięki czemu jej bohaterka ma wyrazisty charakter. Pozostali wykonawcy także ożywiają słabsze fragmenty. Jedno spojrzenie albo drobny gest potrafi dać scenie więcej napięcia niż dialog.

 

Polski udział Macieja Musiała oraz Krzysztofa Piesiewicza podnosił oczekiwania. Obecność wieloletniego współpracownika Kieślowskiego sugerowała większą precyzję w podejściu do jego dorobku. Ostatecznie pozostaje pod tym względem niedosyt.

 

 

Historie równoległe” pozostają dobrze zagraną, przeciążoną narracyjnie opowieścią, której brakuje emocjonalnej siły.

 


Atuty:
  • obsada

  • Isabelle Huppert

  • punkt wyjścia

  • momenty napięcia

  • nawiązania do Kieślowskiego

 

Mankamenty:
  • rozwleczona narracja

  • przeciągane sceny

  • rwane wątki

  • słabe tempo

  • przeładowana konstrukcja

  • chłód emocjonalny

  • powierzchowna psychologia

  • brak dyscypliny reżyserskiej

  • wtórne rozwiązania

  • nadmierna długość

 

Polecane dla:
  • fanów Huppert

  • widzów kina autorskiego

  • lubiących metafikcję

  • zainteresowanych twórczością Farhadiego

  • cierpliwych wobec wolnego tempa

 

Twórcy:
  • reżyseria: Asghar Farhadi

  • scenariusz: Asghar Farhadi, Saeed Farhadi

  • zdjęcia: Guillaume Deffontaines

  • montaż: Hayedeh Safiyari

  • scenografia: Emmanuelle Duplay

  • dekoracja wnętrz: Philippe Cord'homme, Emmanuelle Duplay

  • kostiumy: Khadija Zeggaï

  • muzyka: Zbigniew Preisner

  • dźwięk: Pierre Mertens, Paul Heymans, Mathieu Michaux, Thomas Gauder

  • obsada: Isabelle Huppert, Virginie Efira, Vincent Cassel, Pierre Niney, Adam Bessa, India Hair, Catherine Deneuve

 


tytuł oryginalny: Histoires parallèles

produkcja: Francja, Belgia, Włochy, Stany Zjednoczone

gatunek: dramat romantyczno-społeczny

rok: 2026

data polskiej premiery: 14 sierpnia 2026 roku

dystrybucja: Monolith Films

festiwale: Cannes, Nowe Horyzonty, 20. edycja Festiwalu Filmu i Sztuki BNP Paribas Dwa Brzegi w Kazimierzu Dolnym 2026

 


Obejrzany w Cinema City Promenada, wtorek 18 sierpnia 2026 roku godzina 21:10


Komentarze


Ostatnie posty
Search By Tags
Follow Us
  • Twitter Social Icon
bottom of page