„Chcę więcej”: lek za sześć milionów (oceny: Woda 4/10, Ogień 5/10 za blik)

Ciekawe, jak było naprawdę…

Życie Marcina dzieli się na emocjonujące gry komputerowe w gronie przyjaciół i patologiczną rodzinę, z której próbuje wyrwać swoją młodszą siostrę. Sytuacja się zmienia, gdy ojciec jego dziewczyny trafia do szpitala.

Nie można odmówić twórcom tej produkcji dobrych intencji. Temat jest bowiem poważny i powinien wybrzmiewać w debacie publicznej. Aby to jednak zrobić poprawnie, należy zadbać o wiarygodność i atrakcyjność. A tej pierwszej brakuje jak na lekarstwo – i to nie takie, które kosztuje półtora miliona euro.

Scenariusz opiera się na motywie, że uczciwy chłopak, co prawda z przestępczej rodziny, staje przed wyzwaniem zdobycia nieosiągalnej dla szarego człowieka sumy pieniędzy. Za to na szczytny cel uratowania życia ojca bliskiej mu osoby. Przypadkiem wpada na pomysł, który okazuje się strzałem w dziesiątkę. Ale jak w tytule — apetyt rośnie w miarę jedzenia zarabiania, a równolegle spada czujność.

Niepotrzebnie film skupia się na motywacjach głównych bohaterów, bo te w żaden sposób się nie bronią. Trudno uwierzyć w tę sytuację, przez co cały problem oszustw internetowych wydaje się jedynie fabularną fikcją. Dużo ciekawsze byłoby położenie nacisku na naiwność ludzi, którzy bezmyślnie przekazują kody do wypłaty pieniędzy w bankomatach.

Film próbuje trafiać w gusta młodzieżowego widza. Proste dialogi, szybki montaż, wartka akcja, scenografia mrocznych komputerowych piwnic. Także popularna dwójka głównych aktorów to ukłon w kierunku docelowego odbiorcy. Niestety Maciej Musiałowski zupełnie nie pasuje do swojej roli, już nie mówiąc o Julii Wieniawie, której dodatkowo zbyt często pozwolono śpiewać. Jak dobry to mógł być film pokazuje drugi szereg aktorów: Jan Frycz, Piotr Cyrwus, Przemysław Bluszcz, Piotr Stramowski, Jarosław Boberek - w epizodach robią więcej niż główni bohaterowie przez cały film.

Także kompozycyjnie wiele szwankuje. Początek jest zbyt wydłużony, wręcz można się zastanawiać, czy to film ze zwiastunów i szerokiej akcji propagującej. Wiele scen jest stylizowanych na polskie kino sensacyjne, prawie jakby się oglądało produkcję Patryka Vegi. Za to końcówka jest zupełnie ucięta i jedynie wkrętka w napisy końcowe ukazuje prawdziwy cel, jaki przyświecał twórcom.

Wielka szkoda niewykorzystanej szansy. Zawsze krytyka polskiego kina przychodzi z goryczą, ale w tym przypadku szczególną.

„Chcę więcej” mogłoby ostrzegać szerszą widownię przed złodziejskim procederem naciągaczy, jednak jest na tyle słabym filmem, że obejrzą go głównie ci, którzy i tak się nie nabierają.

Atuty:

• uwypuklenie zagrożenia oszustw internetowych

• poważne potraktowanie tematu

• młodzieżowa forma

• wartka akcja

• obsada drugoplanowa

• śląska lokacja

Mankamenty:

• mało wiarygodne motywacje i postawy

• chaotyczna narracja

• zbyt długi wstęp

• ucięta końcówka

• kiepskie aktorstwo pierwszoplanowe

• sztuczne dialogi

Polecane dla:

• użytkowników kont społecznościowych

• podatnych na manipulację

• fanów gier komputerowych

• lubiących młodych aktorów

• odpornych na śpiew Wieniawy

• resocjalizatorów

Twórcy:

• reżyseria, scenariusz, montaż: Damian Matyasik

• zdjęcia: Michał Pakulski

• muzyka: Maciej Zieliński

• scenografia: Ada Moycho

• dekorator wnętrz: Katarzyna Trzcińska

• kostiumy: Anna Guralska, Małgorzata Mech

• obsada: Maciej Musiałowski, Julia Wieniawa-Narkiewicz, Paweł Monsiel, Sebastian Dela, Kacper Olszewski, Piotr Stramowski, Jan Frycz, Przemysław Bluszcz, Jarosław Boberek, Piotr Cyrwus

produkcja: Polska

gatunek: dramat młodzieżowo-kryminalny

rok: 2025

data polskiej premiery: 30 stycznia 2026 roku

dystrybucja: Kino Świat

Obejrzany w kinie Cinema City Promenada, w poniedziałek 2 lutego 2026 roku o godzinie 19:50