„Kicia Kocia w podróży”: dobre wychowanie (ocena: 6/10 – za Packa)

1 dzień temu
3 minut(y) czytania

https://www.youtube.com/watch?v=z1Phlv0EWUY

Pozytywne, edukacyjne, mądre, dozwolone do lat pięciu.

Kicia Kocia wraz z rodziną i przyjaciółmi wybiera się między innymi na wakacje samolotem, do teatru, do lasu, na sawannę i na budowę placu zabaw. Uczy się segregować śmieci, dbać o środowisko i własną tężyznę fizyczną.

Wprowadzany do kin cykl krótkich historii. Produkcja pomyślana jako bezpieczny, krótki i pogodny pierwszy kontakt małego widza z kinem. Film wyreżyserowała Marta Stróżycka na podstawie scenariusza Anity Głowińskiej. Ma formę złożoną z kilku krótkich historii, w których Kicia Kocia i jej przyjaciele odwiedzają między innymi las, teatr i lotnisko, ucząc się przy tym prostych zasad współpracy, ciekawości świata i dbania o otoczenie. Konsekwentnie buduje małą, oswojoną przestrzeń dla dzieci od około trzeciego roku życia. Czas trwania ograniczony do 45 minut działa tu na korzyść całości: film nie przeciąża uwagi, nie męczy nadmiarem bodźców i pozostaje dobrze dopasowany do percepcji najmłodszych.

Największą zaletą filmu jest jego pozytywny przekaz. Uczy, jak zachować się w miejscach publicznych oraz jak dbać o zdrowie i przyrodę. W warstwie fabularnej jest serią prostych epizodów edukacyjno-przygodowych. Nie chodzi tu o dramaturgiczne napięcie czy wyraziste zwroty akcji, lecz o spokojne przeprowadzanie dziecka przez oswojone sytuacje: pierwszą wizytę w teatrze, kontakt z przyrodą, temat śmieci, podróży i wspólnego działania. To kino, które bardziej tłumaczy świat niż go komplikuje, i właśnie w tej prostocie tkwi jego sens. Na plus działa również rozpoznawalność samej bohaterki. Kicia Kocia jest już mocno zakorzeniona w polskiej kulturze dziecięcej, więc film korzysta z kapitału zaufania, jaki marka zbudowała wcześniej w książkach i poprzednich ekranowych odsłonach. Nie jest to jednak odcinanie kuponów w najprostszym sensie. Widać raczej próbę konsekwentnego przeniesienia tej samej łagodnej, codziennej pedagogiki na ekran kinowy. W końcu kto nie lubi kotków.

Taka formuła ma jednak także swoje ograniczenia. Dla dorosłego widza film może wydać się zbyt lekki, zbyt epizodyczny i pozbawiony wyraźniejszej stawki. Nie ma tu ambicji opowiedzenia historii, która działałaby równie mocno na kilku poziomach wiekowych. To raczej starannie przygotowany pakiet krótkich doświadczeń dla bardzo młodej publiczności niż animacja, która próbuje angażować całe rodziny na równych prawach. Starsze dzieci mogą odczuć niedosyt, lepiej znaleźć dla nich inną propozycję.

„***Kicia Kocia w podróży*” to film skromny, ale spełniający swoje zadanie. Urzeka prostym, mądrym i edukacyjnym przekazem, choć pozostaje propozycją przede wszystkim dla bardzo młodego odbiorcy.**

Atuty:

dopasowanie do najmłodszej widowni
spokojna forma pierwszego seansu kinowego
odpowiednio wymierzona długość
czytelne historie
brak nadmiaru bodźców i hałasu
łagodna narracja
oswajanie dziecka z codziennymi sytuacjami
edukacyjny charakter
dobrze rozpoznawalna bohaterka
odcinkowa konstrukcja ułatwiająca skupienie uwagi
pogodny ton
przyjazna warstwa wizualna
buduje ciekawość świata
wprowadzenie do takich tematów jak podróż, teatr, przyroda czy wspólne działanie
konsekwencja w przeniesieniu ducha książek na ekran
poczucie oswojenia i bezpieczeństwa