w pełni wykorzystuje lęk wysokości, choć logika zachowań bohaterek chwilami budzi większe emocje

nieoczekiwana biografia, ahagiograficzna, ale dzięki temu bliska codzienności większości widowni

rodzinny mikrokosmos przegrywa przez przeładowanie materiału i płytkie ujęcie traumy

Solidny potencjał komediowy, a nawet dramatyczny, ale ważniejsze okazały się głupie gagi i żenujący poziom humoru

edukuje poprzez ćwiczenia logopedyczne, przyciągając najmłodszą widownię prostymi sytuacjami z życia przedszkolaka

opowieść o dorastaniu, którą wyróżnia świetna muzyka, lecz osłabiają banalny humor, schematyczność oraz nierówny ton

ma włoski urok, ale chaotyczna narracja szybko zamienia lekką komedię w męczący seans

horror do zapamiętania z powodu makabrycznej sekwencji u dentysty, chyba że ktoś boi się fatalnych scenariuszy

oferuje brutalną sensację, lecz przewidywalny scenariusz i chaotyczny montaż ograniczają atrakcyjność

solidna adaptacja, w której Ridley Scott podporządkowuje widowisko spokojnej narracji, wykorzystując kamerowanie i muzykę