Solidny potencjał komediowy, a nawet dramatyczny, ale ważniejsze okazały się głupie gagi i żenujący poziom humoru

ma włoski urok, ale chaotyczna narracja szybko zamienia lekką komedię w męczący seans

pomysłowa i bezczelna satyra, która często bawi, lecz chwilami zwyczajnie męczy

rozczarowuje, bo ciekawy materiał źródłowy gubi w chaosie narracji i nierównym tempie

dobrze zagrana, przeciążoną narracyjnie opowieść, której brakuje emocjonalnej siły, a nawiązania do Kieślowskiego irytują

błyskotliwa satyra, która pod komediową powierzchnią odsłania moralne pęknięcia codzienności

lekka i zabawna komedia, która udanie rozwija często wykorzystywany motyw zamiany ciał

Zaczyna od ciekawego konfliktu rodzeństwa. Później gubi sens w chaosie i wątpliwych wzorcach.

wymagające, bezkompromisowe kino, które bardziej uderza emocjami niż daje satysfakcję z seansu

piękna wizualnie wydmuszka skrywająca fabularną pustkę, hipnotyczny początek kończy się chaotycznym, tandetnym widowiskiem