Idzie po całości i dzięki temu jako kontynuacja ma sens. Dostaje większą skalę, więcej krwi, szybsze tempo i drugi kobiecy punkt ciężkości. Traci za to część świeżości oraz celności pierwszego filmu.

Odważny artystycznie, osobliwy i trudny w odbiorze. Nie oferuje wygodnej narracji ani łatwego psychologicznego klucza, lecz imponuje formalną ekspresją

pokazuje, jak we współczesnym świecie manipulacji za pomocą sztucznej inteligencji coraz trudniej jest podtrzymać kunszt tradycyjnych magicznych sztuczek

Nie trzeba jeść. Do ekskluzywnej szkoły zatrudniona zostaje dietetyczka promująca ograniczenie spożywania pokarmów. Znajduje grupę...

Sympatyczna, a co ważniejsze - edukacyjna, animacja rodem z Kanady. Syn żeglarza nie wierzy w śmierć ojca. Wykorzystuje wyjazd matki aby...