dojrzewa razem z bohaterami i odnajduje ważny społecznie temat kosztem gamingowej energii oraz lekkiej formy młodzieżowej

kontynuacja, która ma problem sama ze sobą, bo większość czasu poświęca na „reanimację” źródła zła i trzyma w zanadrzu niewykorzystane ciekawsze pomysły

na pewno nie jest gorszy od pierwszego – co samo w sobie jest sukcesem, w kilku aspektach wypada nawet lepiej

gamerzy ratują świat

jeden z najgorszych filmów o piłce nożnej w historii kina

Nie to piękne, co piękne, ale to, co się komu podoba. Mama Waldka wraca do zdrowia i zabiera syna oraz jego drużynę gamingową do ekscentrycznej ciotki w Zakopanem. Okazuje się, że w pobliżu przebywa jej były mąż – ojciec Waldemara. Pierwsza część , oparta na młodzieżowej powieści familijnej, była sympatyczna. Wyraziste postacie, realne dylematy młodzieżowe (choroba matki, ekscentryczna ciotka), sprawna narracja. Zazwyczaj druga część jest już dużo słabsza. Ale tym razem przep

Najoryginalniejszy film jaki pojawił się w polskich kinach w XXI wieku. Amerykański traper traci w pożarze swoją farmę produkcji cydru z...

Trzeba zaakceptować komunę, bo będzie trwała dwieście lat … W szarym okresie PRL, z wszechobecną cenzurą i brakiem możliwości...

Najstraszniejsze są obecność i zachowanie dzieci na seansie. Bohater cierpi na zaburzenia snu, co ma związek z traumatycznym wydarzeniem z młodości. Przez to nie jest w stanie utrzymać żadnej pracy. Zdeterminowany przyjmuje posadę nocnego stróża w makabrycznym klubie. Adaptacja popularnej serii gier komputerowych przyciąga tłumy młodych widzów. Tymczasem film jest raczej mrocznym horrorem, z mocnymi scenami i podtekstami psychologicznymi. Oglądanie go w towarzystwie gadającyc

Każdy ma w sobie jakąś supermoc. Zosia to zakompleksiona uczennica – ruda okularnica przesiadująca nad grami komputerowymi. Jej ojciec...