Nie to piękne, co piękne, ale to, co się komu podoba. Mama Waldka wraca do zdrowia i zabiera syna oraz jego drużynę gamingową do ekscentrycznej ciotki w Zakopanem. Okazuje się, że w pobliżu przebywa jej były mąż – ojciec Waldemara. Pierwsza część , oparta na młodzieżowej powieści familijnej, była sympatyczna. Wyraziste postacie, realne dylematy młodzieżowe (choroba matki, ekscentryczna ciotka), sprawna narracja. Zazwyczaj druga część jest już dużo słabsza. Ale tym razem przep

Komedia, która nie oszczędza nikogo: od lewa przez środek do prawa. A jeszcze dostaje się polskiemu kinu. Gdy pojawia się drugie,...

To taki film, który analizuje się po seansie, bo aż by się chciało żeby był lepszy. Zamiast remontować ekipa budowlana słucha opowieści...