top of page

"Mój przyjaciel orzeł" - Kain i Abel

17 maj 2016
2 minut(y) czytania

To dwuwątkowy film, i w zasadzie wymagający dwóch odrębnych ocen.


Dominujący jest wątek rodzinny ptaków, orłów. Opowieść zaczyna się od wyklucia z jaja dwóch braci. Od początku wiadomo, że tylko jeden z nich może zostać królem okolicy, i bardziej predysponowany jest silniejszy, starszy. Młodszy cudem unika śmierci, ratuje go chłopiec Lukas wchodząc w rolę ojca i wychowawcy. Musi go nauczyć wszystkiego, co pozwoli przetrwać w świecie zwierząt: najpierw latać, a potem zdobywać samodzielnie pożywienie, czyli polować, a mówiąc brutalnie: mordować inne zwierzęta. Nasza sympatia jest jednak od początku po stronie Abla, jak nazwał go Lukas na podstawie czytanej biblijnej historii.


  • zima
  • z ojcem
  • wychowanie
  • skrzydła
  • po polowaniu
  • pogłaskać
  • przyjaciele
  • przyjaźń
  • przyleciał
  • radość
  • naśladuj
  • nauka latania
  • ocieplanie
  • orzeł
  • pisklę
  • Abel

Sam Lukas też ma własną historię rodzinną. Ze swoim ojcem praktycznie się nie odzywają. W filmie powoli odkrywana jest przyczyna tego stanu rzeczy. A finał tej opowieści i tak jest mocno tajemniczy – przynajmniej jak na standardy kina familijnego.


  • Tobias Moretti
  • sztywnie
  • ojciec
  • myśliwy
  • Jean Reno

Wątek „zwierzęcy” filmu jest znakomicie zrealizowany, pieczołowicie odzwierciedla zwyczaje w tym środowisku. Sama nauka młodego Abla w sztuce latania i polowania odpowiada rzeczywistości. Niektóre sceny wręczy przypominają film przyrodniczy. Ogromny szacunek dla twórców „Mój przyjaciel orzeł” za umiejętność tak znakomitego przedstawienia tego świata. Zdjęcia zapierają dech w piersiach, a już widok z perspektywy szybującego ptaka jest niepowtarzalny. Sama historia: biedny los Abla, wybicie się na samodzielność i rywalizacja z bratem też jest ujmująca, i ma z pewnością dydaktyczny wymiar.


Niestety dużo gorzej jest z wątkiem „ludzkim”. Dialogi są fatalne, sama historia też jakaś wątła, a wśród aktorów (nawet Jean Reno) nikt nie budzi jakieś wielkiej sympatii. Sam Lukas większość czasu chodzi z markotną mina, nie wiadomo czy z powodu konfliktu z ojcem, czy obaw o życie swojego podopiecznego. Słabości dodaje koszmarny wręcz polski dubbing, możliwe że z napisami ten film byłby odrobinę lepszy.

Ale i tak z uwagi na część przyrodniczą jest to obraz godny polecenia (wątek zwierzęcy to taki kinowy Abel, a ludzki reprezentuje poziom Kaina), stąd mocno zdziwiony byłem zerową frekwencją na swoim, porannym sobotnim seansie.

 
 
 

Komentarze


Ostatnie posty
Search By Tags
Follow Us
  • Twitter Social Icon
bottom of page